Δευτέρα, 25 Μαΐου 2015

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ 2015 (ΘΕΜΑΤΑ-ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ)



  Όσον αφορά στο Διδαγμένο κείμενο, πολύ εύστοχη κι αναμενόμενη η επιλογή του Πρωταγόρα. Το ίδιο ισχύει και για τις πραγματολογικές και λεξιλογικές ερωτήσεις για τις οποίες οι υποψήφιοι προετοιμάστηκαν επαρκώς και ανατροφοδοτήθηκαν από τις σχετικές διδακτικές σημειώσεις τους. Ωστόσο, το Αδίδακτο κείμενο απαιτούσε τη συστηματική αναστροφή των μαθητών με τον θουκυδίδειο λόγο και μάλιστα με εκείνα τα χωρία του που παρουσιάζουν ουσιαστικές αποκλίσεις από τον κλασσικό αττικό λόγο. Έτσι, η μεταφορά του συγκεκριμένου αποσπάσματος στη νεοελληνική γλώσσα, αναγκαστικά έπρεπε και λόγω της απουσίας νοηματικής αυτοτέλειας του κειμένου, σε ορισμένα σημεία, να γίνει με παράφραση. Οι γραμματικές και συντακτικές παρατηρήσεις ανταποκρίνονταν στο γνωστικό υπόβαθρο των μαθητών της θεωρητικής κατεύθυνσης.




ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ


Them arx kat_c_hmer_no_150525 from Eleni Papadopoulou

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΟΥ ΑΔΙΔΑΚΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ


 Τέτοιες ήταν οι ναυτικές δυνάμεις των Ελλήνων και στα παλιά χρόνια και αργότερα. Όσοι όμως έστρεψαν την προσοχή τους στο ναυτικό απόκτησαν σημαντική δύναμη και με την αύξηση των προσόδων τους και με την εξουσία τους πάνω σε άλλους. Γιατί κάνοντας επιδρομές στα νησιά, ιδιαίτερα όσοι δεν είχαν αρκετή γη, τα κατακτούσαν.  Από την άλλη, στη στεριά πόλεμος, στον οποίο να συναθροίστηκε κάποια σημαντική δύναμη, δεν έγινε κανένας. Οι πόλεμοι, όσοι έγιναν, ανάμεσα σε γείτονες, και εκστρατείες μακριά από τη χώρα τους, για να υποτάξουν άλλους, δεν επιχειρούσαν οι Έλληνες. Δεν προσχωρούσαν, επίσης, στις μεγάλες πόλεις ως υπήκοοι, ούτε έκαναν  κοινές εκστρατείες ενωμένοι σαν ίσοι προς ίσους {…}

Γ3β

Άπαντες γιγνώσκουσι (γνωστικό ρήμα) τους προσσχόντας…περιποιησαμένους κατηγορηματική μετοχή

Άπαντες γιγνώσκουσι τους προσσχόντας…περιποιήσασθαι ειδικό απαρέμφατο


Άπαντες γιγνώσκουσι ότι οι προσσχόντες…περιεποιήσαντο ειδική πρόταση

Γ3α

τα ναυτικά: Υποκείμενο στο ην
αυτοις:Αντικείμενο στη μετοχή προσσχόντες
άλλων: Γενική αντικειμενική στο αρχη
επι καταστροφή :  Εμπρόθετος Επιρρηματικός προσδιορισμός του σκοπού
υπήκοοι:επιρρηματικό κατηγορούμενο του τρόπου/σκοπού

Παρασκευή, 22 Μαΐου 2015

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΤΗ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ 2015



  Η επωδός όλων των μαθητών: " Μα δεν περιμέναμε να πέσει και πάλι ο Κρητικός" ! Κι όμως "έπεσε'', γι' αυτό για άλλη μια φορά ας επαναλάβουμε ότι δεν υπάρχουν '' sos'' και "αντι-sos" θέματα και πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί, ιδιαιτέρως, εμείς, οι εκπαιδευτικοί που διδάσκουμε το μάθημα, ώστε να μην κάνουμε προβλέψεις,εξάλλου, δεν έχουμε το ''κληρονομικό χάρισμα'', για να προσανατολίζουμε τους μαθητές μας σε συγκεκριμένες ''σίγουρες'' επιλογές. Η προφορική εξέταση έδειξε ότι πολλοί υποψήφιοι εναποθέτοντας τις ελπίδες τους στη fortuna ταλαιπωρήθηκαν στα κύματα της φουρτούνας του Κρητικού. Και μια συμβουλή και για τα επόμενα μαθήματα: Τα διαβάζουμε ΟΛΑ εξίσου καλά! Η Λογοτεχνία πέρασε και για τελευταία φορά εξετάστηκε σήμερα σε πανελλαδικές εξετάσεις. 

Οι ενδεικτικές απαντήσεις της Κ.Ε.Ε.
σελίδα 1
σελίδα 2


Για τα θέματα πατήστε ΕΔΩ

Τετάρτη, 20 Μαΐου 2015

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗΣ





 Κύριε 
σού έφερα το πρόσφορο 
ζεστή ακόμα η σάρξ με σφραγίδα 
εδώ το χαρτονόμισμα να δώσεις κάτι στο κερί 
που σου διαβάζει οδυρμούς εν περιλήψει 
κι εδώ είναι το χαρτί με των ψυχών τα ονόματα. 
Όσα μπορείς αγίασον. 

 Για την Ελένη κυρίως ενδιαφέρομαι 
ήτανε κάποτε η μάνα μου. Τώρα δεν ξέρω 
τι συγχωνεύσεις έκανες 
αν σε κοινό αυλάκι ρέει 
το ίδιο αίμα με το ξένο 
αν το αδειάζεις ως απόβλητο 
εκεί που υδρεύονται οι πίστεις 
αν το επεξεργάζεσαι βαφή για τα τριαντάφυλλα 
βαφή για τον θυμό των άυλων πραγμάτων 
- να ρίχνεις καμιά στάλα από δαύτο 
στο μαύρο που ’ναι οι πληγές - αίμα δικό τους είναι. 

Ελένη. Να σ’ την δείξω μην την μπερδέψεις 
με άλλες έτσι που κατάργησες τα επίθετα 
κατάργησες τις ανομοιότητες. 
Μόνο διακριτικό που τους απέμεινε 
είναι πόσο τους ξέχασαν 
και πόσο ακόμα τους θυμούνται. 
Αλλά αυτό εσένα μάλλον σε μπερδεύει. 
Το έργο σου εσύ το αναγνωρίζεις 
απ’ το ευδιάκριτο εκείνο αδιακρίτως. 

Ελένη Ελένη - άσε τον Αθανάσιον 
τον έχω αναλάβει εγώ αυτόν 
τον αναπαύω εγώ αυτόν σε πουπουλένια κλάματα. 
Τη μάνα μου αγίασον. 

Έλα πιο κάτω να σ’ την δείξω. 
Είναι εκείνη η συρμάτινη φουρκέτα. 
Διχαλωτή αιωρείται σαν κεραίες 
σβησμένου αποτυπώματος μικρού σαλιγκαριού. 

Έτσι έζησαν τα λιγοστά μαλλιά της. 
Γυροφέρνοντας το σχήμα ενός κότσου 
ίδιος με ασθενικό σαλιγκαριού καβούκι 
που όλο ξεγλιστρούσαν και κατέρρεαν 
αδύναμοι οι κύκλοι του απ’ τη περιέλιξή τους. 
Και η φουρκέτα - συνέχισε μάνα για λίγο εσύ 
να τρέξω εγώ να πιάσω τον κρυφτούλη ήχο 
της πτώσης άφθαρτα όπως χτυπά 
επάνω στην πλακόστρωτη την πατρική επιφάνειά μου. 

Αυτή είναι, δες την καλά. 
Κοίτα μη μου αγιάσεις ξένη μάνα 
και γίνει η στοργική ορφάνια μου 
μετά από τόσα χρόνια μητριά μου.


 Κική Δημουλά, Η εφηβεία της λήθης, 1994



Παρασκευή, 15 Μαΐου 2015

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΘΕΜΑ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ (ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ 2015) Για την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα.


ΚΕΙΜΕΝΟ

Περί… Επιστροφής των Γλυπτών του Παρθενώνα

 Η Ελλάδα, τόπος μοναδικής λάμψης Πολιτισμού, έχει υποστεί λεηλασία θησαυρών που γεμίζουν τόσο κρατικά όσο και ιδιωτικά μουσεία του κόσμου. Η αρπαγή των Γλυπτών του Παρθενώνα –όπως έχω γράψει και σε προηγούμενο άρθρο μου- και ο ξενιτεμός αριστουργημάτων της αρχαίας ελληνικής γλυπτικής είναι κορυφαίες πράξεις ορφάνιας της περιουσίας του Ελληνικού Πολιτισμού και του Ελληνικού Λαού.

 Η επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα είναι ένα δίκαιο αίτημα όχι μόνον όλων των Ελλήνων αλλά ένα αίτημα που υπερβαίνει τα εθνικά μας σύνορα και έχει παγκόσμια διάσταση. Το αίτημα αυτό καθίσταται οικουμενικό λόγω της μοναδικότητας του Παρθενώνα ως παγκόσμιου μνημείου. Το αίτημα της επιστροφής των Μαρμάρων δεν τίθεται μόνο από την Ελληνική Κυβέρνηση στο όνομα του Ελληνικού Έθνους ή της Ελληνικής Ιστορίας, τίθεται στο όνομα της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς και με τη φωνή του ίδιου του ακρωτηριασμένου μνημείου που αξιώνει την επιστροφή των Μαρμάρων του.

 Υπό τον τίτλο «Επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα», η Ελλάδα εννοεί την επιστροφή των γλυπτών διακοσμήσεων και των άλλων στοιχείων του Μνημείου του Παρθενώνα (όπως σπόνδυλοι κιόνων, κιονόκρανα κλπ.), που αφαίρεσε και μετέφερε στο Λονδίνο ο Λόρδος Ελγιν. Η πλήρης περιγραφή των στοιχείων αυτών έχει υποβληθεί στην Unesco και είναι γνωστή στη σχετική διεθνή βιβλιογραφία. Τα Μάρμαρα του Παρθενώνα δεν είναι αυτοτελή. Είναι αναπόσπαστα εκ γενετής στοιχεία του μνημείου του Παρθενώνα, του μείζονος και συμβολικού μνημείου του δυτικού πολιτισμού. Ορισμένα δε από τα στοιχεία αυτά είναι αναγκαία όχι μόνο για την αισθητική αλλά και για τη στατική επάρκεια του Μνημείου όπως δείχνουν οι εργασίες αναστήλωσης.

 Ήλπιζα ότι η ίδρυση του Μουσείου της Ακρόπολης θα αποτελούσε εξαιρετικό κίνητρο για την οριστική επίλυση της μακροχρόνιας εκκρεμότητας. Η Ελλάδα έχοντας δημιουργήσει πλέον τις προϋποθέσεις για την ασφαλή προβολή τους, δικαιούται να υποδεχθεί τα δημιουργήματα του Πολιτισμού της γιατί εκτός των άλλων της ανήκουν. Όμως τις ελπίδες μου έχει διαψεύσει η άκρως προκλητική αναφορά του πρωθυπουργού της Βρετανίας Ντέιβιντ Κάμερον, σε προγενέστερη επίσκεψη στην Ινδία για τα Γλυπτά, η οποία δείχνει ότι δεν υπάρχει καν η διάθεση ή η σκέψη επιστροφής τους. «Σίγουρα δεν πιστεύω στον επιστροφισμό (χρησιμοποίησε τη λέξη returnism). Δεν πιστεύω πως είναι κάτι λογικό» διεμήνυσε.

 Την άρνηση αυτή ενίσχυσαν αφενός μεν η τοποθέτηση του Ισπανού καθηγητή Φερνάντες-Αρμέστο, ο οποίος επέκρινε το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης για την αρχιτεκτονική του και το χαρακτήρισε «μουσείο-καθρέφτη» αντί για «μουσείο-παράθυρο», εξηγώντας ότι περιορίζεται στην παρουσίαση του ελληνικού πολιτισμού, σε αντίθεση με τον κοσμοπολιτισμό του λονδρέζικου μουσείου, αφετέρου η επιχειρηματολογία του Χαντ ότι τα γλυπτά δεν μπορούν να ενωθούν πραγματικά αφού μεγάλα κομμάτια έχουν καταστραφεί και χαθεί προ πολλού. Από κοινού δε τόνισαν ότι το «όψιμο» ελληνικό αίτημα ωθείται από εθνικιστικά αισθήματα. «Αυτό που χρειαζόμαστε είναι μοίρασμα των πολιτιστικών στοιχείων των λαών, χρειαζόμαστε διεθνισμό και όχι εθνικισμό», ανέφερε ο προαναφερόμενος Βρετανός σε ντιμπέιτ για να καταλήξει ότι η μεταβίβαση της κυριότητας των Γλυπτών του Παρθενώνα είναι καθ’ όλα νόμιμη και το ελληνικό κράτος δεν αμφισβήτησε ποτέ την κυριότητα του Βρετανικού Μουσείου αλλά και ότι οι Έλληνες αν ήταν πραγματικοί Ευρωπαίοι θα έπρεπε να χαίρονται και να νιώθουν «υπερηφάνεια» που τα Γλυπτά βρίσκονται και δείχνουν πολύ καλύτερα στο Βρετανικό Μουσείο.

 Έρχονται στιγμές που, όπως αναφέρει η Οριάννα Φαλάτσι, το να παραμείνω σιωπηλή αποτελεί μέγα σφάλμα, το να μιλήσω αποτελεί υποχρέωσή μου. Υποχρέωση που μου την υπαγορεύει όπως και σε κάθε Έλληνα και Ελληνίδα, η θλίψη στην θέα των άδειων θέσεων που συχνά φέρουν επιγραφή «...το υπόλοιπο τμήμα βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο».

 Τα Μάρμαρα του Παρθενώνα είναι η υπερηφάνειά μας. Είναι η ταυτότητά μας. Είναι οι δημιουργίες που μας συνδέουν με τις έννοιες της δημοκρατίας και της ελευθερίας. Δεν αποτελούν απλά απομεινάρια του παρελθόντος αλλά αναβίωση των ιδεών που πρεσβεύουν. Αποτελούν τον θεμέλιο λίθο της ιστορίας μας, τη βάση πάνω στην οποία οικοδομήθηκε η νεότερη ιστορία μας, μαζί με τους κόπους, τις ελπίδες, τους φόβους, τις αγωνίες που χρωμάτισαν με διάφορους τρόπους τη ζωή μας. Επομένως τα Μάρμαρα του Παρθενώνα πρέπει να βρίσκονται στο σωστό ιστορικό και πολιτισμικό περιβάλλον και για την αποκατάσταση των «οργανικών στοιχείων» των ζωτικών μερών, τα οποία την «δεδομένη χρονική στιγμή στερούνται συνοχής, έχουν έλλειψη ομοιογένειας και της ιστορικότητας του μουσείου στο οποίο ανήκουν» και η επανένωσή τους θα επέτρεπε σε όλους τους επισκέπτες να εκτιμήσουν καλύτερα το σύνολό τους.

 Εν κατακλείδι, αναφέρω τα λόγια του Καβάφη «Είναι αναξιοπρεπές δι' εν μέγα έθνος το να επωφελήται από ημιαληθείας και ημιδικαιώματα. Η τιμιότης είναι η καλυτέρα πολιτική, και τιμιότης εις την περίπτωσιν των Ελγινείων Μαρμάρων σημαίνει απόδοσιν. Εάν πρόκειται περί του δευτέρου, είναι λυπηρόν ότι δεν ενεθυμήθει το απόφθεγμα του μεγάλου Γάλλου συγγραφέως “Οστις τρέχει πίσω από το πνεύμα αρπάζει την μωρίαν”».

http://www.patris.gr/articles/245927?PHPSESSID=#.VVWWc_ntmko

* Η Ελένη Στυλιανού Τσαντηράκη είναι Μεταπτυχιακός Κοινωνικών Επιστημών, Διοίκηση Πολιτιστικών Μονάδων και Ιδρυμάτων, Πρόεδρος του Κέντρου Προστασίας του Παιδιού Ηρακλείου

ΘΕΜΑΤΑ
1. Να αποδώσετε περιληπτικά το κείμενο σε 80-100 λέξεις

2. Ποιους τρόπους πειθούς και ποια μέσα πειθούς χρησιμοποιεί η συντάκτης του κειμένου;

3. Με ποιους τρόπους αναπτύσσεται η τρίτη παράγραφος του κειμένου : Υπό τον τίτλο «Επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα»… όπως δείχνουν οι εργασίες αναστήλωσης.

4. Να δώσετε μία συνώνυμη για καθεμιά από τις υπογραμμισμένες λέξεις του κειμένου: αίτημα, αναπόσπαστα, προκλητική, ωθείται, ομοιογένειας

5. Να αναγνωριστεί το είδος της σύνταξης του χωρίου: Την άρνηση αυτή ενίσχυσαν αφενός μεν η τοποθέτηση του Ισπανού καθηγητή Φερνάντες-Αρμέστο, ο οποίος επέκρινε το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης για την αρχιτεκτονική του και το χαρακτήρισε «μουσείο-καθρέφτη» αντί για «μουσείο-παράθυρο», εξηγώντας ότι περιορίζεται στην παρουσίαση του ελληνικού πολιτισμού,και να μετατραπεί στο αντίστροφο.

6. Ως εκπρόσωπος του Δεκαπενταμελούς Συμβουλίου του σχολείου σας αναλαμβάνετε να συντάξετε μια επιστολή που θα απευθύνεται στον διευθυντή του μουσείου του Λονδίνου, καταθέτοντας πειστική επιχειρηματολογία για την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα .

Τετάρτη, 13 Μαΐου 2015

Επιστολή διαμαρτυρίας για το "αποπαίδι" του εκπαιδευτικού μας συστήματος



Εξοχότατε κ. Υπουργέ,
Εξοχότατε κ. Αναπληρωτή Υπουργέ,

 Tην Παρασκευή 8 Μαΐου, από μία απροσδόκητη ανακοίνωση του Αναπληρωτή Υπουργού Παιδείας κ. Α. Κουράκη στη Βουλή πληροφορηθήκαμε ότι το Υπουργείο προτίθεται να καταργήσει μία ώρα διδασκαλίας της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Γενικής Παιδείας στην Γ΄ Λυκείου και να την αντικαταστήσει με μάθημα της Ιστορίας των Κοινωνικών Επιστημών, αντικατάσταση που «κρίθηκε απαραίτητη, ώστε όλοι οι μαθητές της Γ΄ Λυκείου να έχουν επαφή με τις κοινωνικές επιστήμες, για να καλλιεργήσουν την κριτική τους σκέψη λίγους μήνες πριν από την απόκτηση του δικαιώματος της ψήφου», όπως εξήγησε ο Αναπληρωτής Υπουργός. Δυστυχώς, αυτή δεν είναι πρώτη φορά που το μάθημα της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας αποτελεί τον πρώτο εύκολο στόχο αλλαγών στα προγράμματα του Λυκείου, όπως συνέβη λ.χ. με την κατάργησή του από πανελλαδικώς εξεταζόμενο μάθημα στην Ομάδα Προσανατολισμού των Ανθρωπιστικών Σπουδών, ή με τη ματαίωση της συνεξέτασής του με το μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας στις Πανελλήνιες Εξετάσεις για τους υποψηφίους όλων των Ομάδων Προσανατολισμού (κάτι που θα υπηρετούσε την αναγκαιότητα της συμπαγούς ανθρωπιστικής παιδείας όλων των μαθητών).

 Ως ένας από τους κατεξοχήν φορείς έρευνας και διδασκαλίας για την επιστήμη της Νεοελληνικής Φιλολογίας στην Ελλάδα, δεν μπορούμε παρά να εκφράσουμε την έντονη διαμαρτυρία και τη θλίψη μας για την αντιμετώπιση αυτή του μαθήματος, το οποίο, από μια εξαιρετική ευκαιρία καλλιέργειας της παιδείας και της κουλτούρας των μαθητών, γίνεται το «αποπαίδι» του εκπαιδευτικού συστήματος. Σε μια εποχή που παρατηρούμε το ενδιαφέρον των παιδιών στον ελεύθερο χρόνο τους να μονοπωλείται όλο και περισσότερο από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τις «έξυπνες συσκευές» που υπάρχουν στα περισσότερα σπίτια, οι σχολικές ώρες που αφιερώνονται στη λογοτεχνία είναι για πολλούς μαθητές η μόνη επαφή τους με το λογοτεχνικό κείμενο· η μόνη ευκαιρία τους για ανάγνωση της λογοτεχνίας. Αν χαθεί αυτή η δυνατότητα (και η κατάργηση της μίας ώρας στη Γ΄ Λυκείου μπορεί εύκολα να ανοίξει τον ασκό του Αιόλου για περαιτέρω μειώσεις), χάνεται μαζί της και η επαφή των μαθητών με ένα μεγάλο τμήμα του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού, η καλλιέργεια της ευαισθησίας τους στη γλώσσα, τον λόγο και τη λογοτεχνία.
Παρακαλούμε λοιπόν την ηγεσία του Υπουργείου να επανεξετάσει τη στάση της για το μάθημα της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση και τη διαβεβαιώνουμε ότι σε οποιαδήποτε προσπάθειά της προς αυτήν την κατεύθυνση θα μας βρει θερμούς αρωγούς σε ό,τι μας ζητηθεί στην πράξη.

Παραμένουμε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω διευκρίνιση.

Με τιμή
Τα μέλη διδακτικού και ερευνητικού προσωπικού του Τμήματος Φιλολογίας

Αλεξίου Ευάγγελος, Αν. Καθηγητής
Αντωνιάδης Θεόδωρος, Λέκτορας
Αραμπατζίδου Λένα, Επίκ. Καθηγήτρια
Αυγερινού-Τζιώγα Μαρία, Επίκ. Καθηγήτρια
Βαρελάς Λάμπρος, Επίκ. Καθηγητής
Βασιλειάδη Μάρθα, Επίκ. Καθηγήτρια
Βάσσης Ιωάννης, Καθηγητής
Γιαβής Κώστας, Επίκ. Καθηγητής
Γιαννάκης Γεώργιος, Καθηγητής
Θεοδωροπούλου Μαρία, Επίκ. Καθηγήτρια
Ιατρού Μαρία, Επίκ. Καθηγήτρια
Καπλάνης Αναστάσιος, Επίκ. Καθηγητής
Καραλή Μαρία, Επίκ. Καθηγήτρια
Κοτζάμπαση Σοφία, Καθηγήτρια
Κουρεμένος Θεόκριτος, Καθηγητής
Κουτσογιάννης Δημήτρης, Αν. Καθηγητής
Κυριαζής Δώρης, Επίκ. Καθηγητής
Κυριάκου Πουλχερία, Καθηγήτρια
Λάμαρη Άννα, Λέκτορας
Λιανέρη Αλεξάνδρα, Επίκ. Καθηγήτρια
Μαρκομιχελάκη Αναστασία, Επίκ. Καθηγήτρια
Ματθαίος Στέφανος, Επίκ. Καθηγητής
Μαυρουδής Aιμίλιος, Καθηγητής
Μικέ Μαρία, Καθηγήτρια, Διευθύντρια Τομέα
Μπακογιάννης Μιχαήλ, Επίκ. Καθηγητής
Ναούμ Ιωάννα, Επίκ. Καθηγήτρια
Νικήτας Δημήτριος, Καθηγητής
Νούσια Μαρία, Επίκ. Καθηγήτρια
Παπαγγελής Θεόδωρος, Ακαδημαϊκός, Καθηγητής
Παπαδοπούλου Δέσποινα, Επ. Καθηγήτρια
Παπαδοπούλου Θάλεια, Αν. Καθηγήτρια
Παπαναστασίου Γεώργιος, Αν. Καθηγητής
Πλαστήρα-Bαλκάνου Mαρία, Επίκ. Καθηγήτρια
Ρεβυθιάδου Ανθή, Αν. Καθηγήτρια
Ρεγκάκος Aντώνιος, Ακαδημαϊκός, Καθηγητής
Σιμελίδης Χρήστος, Λέκτορας
Σιστάκου Εβίνα, Αν. Καθηγήτρια
Σταυρακοπούλου Σωτηρία, Αν. Καθηγήτρια
Σταύρου-Σηφάκη Μελίτα, Καθηγήτρια, Διευθύντρια Τομέα
Σωτηρούδης Παναγιώτης, Καθηγητής
Τάντος Αλέξανδρος, Λέκτορας
Ταξίδης Ηλίας, Επίκ. Καθηγητής
Τζιτζιλής Χρήστος, Καθηγητής
Τζιφόπουλος Ιωάννης, Καθηγητής, Πρόεδρος Τμήματος
Τικτοπούλου Αικατερίνη, Επίκ. Καθηγήτρια
Τρομάρας Λεωνίδας, Καθηγητής, Διευθυντής Τομέα
Τσαγγάλης Χρήστος, Καθηγητής
Τσιριμώκου Ελισάβετ, Καθηγήτρια
Τσιτσικλή Δήμητρα, Επίκ. Καθηγήτρια
Τσιτσιμπάκου-Bασάλου Eυανθία, Αν. Καθηγήτρια
Τσίτσιου Χρυσάνθη, Επ. Καθηγήτρια
Τσοχατζίδης Σάββας, Καθηγητής
Φραγκουλίδης Σταύρος, Καθηγητής
Φυντίκογλου Βασίλειος, Αν. Καθηγητής
Χρηστίδης Δημήτριος, Καθηγητής
Χρυσανθόπουλος Μιχαήλ, Καθηγητής



Δευτέρα, 11 Μαΐου 2015

Η Κική Δημουλά Eπίτιμη Διδάκτωρ της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ.


Ο Πρύτανης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Καθηγητής Περικλής Α. Μήτκας
ο Κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής Καθηγητής Μιλτιάδης Δ. Κωνσταντίνου και
ο Πρόεδρος του Τμήματος Θεολογίας Καθηγητής Χρυσόστομος Α. Σταμούλης
σας καλούν να τιμήσετε με την παρουσία σας
ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΛΕΤΗ ΑΝΑΓΟΡΕΥΣΗΣ
της ΚΙΚΗΣ Χ. ΔΗΜΟΥΛΑ

ΠΟΙΗΤΡΙΑΣ και ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟΥ
σε ΕΠΙΤΙΜΗ ΔΙΔΑΚΤΟΡΑ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ
της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Η τελετή θα πραγματοποιηθεί στην Αίθουσα Τελετών της Παλαιάς Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ
την Τετάρτη 20 Μαΐου 2015 και ώρα 19:00 μμ.

Την τιμωμένη θα προσφωνήσει η Καθηγήτρια κ. Άννα Κόλτσιου-Νικήτα

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Σάββατο, 9 Μαΐου 2015

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΘΕΜΑ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ : ΚΛΩΝΟΠΟΙΗΣΗ (ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ 2015)


ΚΕΙΜΕΝΟ
Τι θα γνωρίζουν για μας τα αντίγραφά μας; 

     Θαυμαστά τα έργα της επιστήμης. Ανεπαρκής να τα συλλάβει η αντίληψή μου. Αποστηθίζει μόνον τους φωτεινούς κύκλους. Γι’ αυτό και η γλώσσα μου, ως αμαθής προσέχει και ποτέ δεν πατάει το πόδι της σε τέτοια σκοτεινά εδάφη. Το να σχολιάζω μιαν ανακάλυψη μου φαίνεται πιο υπερφίαλο απ’ το να επιχειρήσω να πιάσω τα άστρα. Και αν τώρα παραβαίνω τη σοβαρότητά μου, είναι γιατί με παρέσυρε ένα τρελό τηλεφώνημα φίλης φανατικής οικολόγου, τόσο που αρνείται να πατήσει σε γκαζόν επειδή αντιγράφει προσβλητικά το θείο, φυσικό, γρασίδι.
    Η φωνή της ήταν οργισμένη, αντί καλημέρας με περιέλουσε με ψόγους που «κάθομαι αραχτή μέσα στη νοικοκυρίστικη καταθλιψούλα μου αντί να ξεσηκωθώ εναντίον των τρομοκρατών που τοποθέτησαν νέα βόμβα στα θεμέλια της ύπαρξής μας ¬ και, πάει, όπου να 'ναι θα τιναχτεί στον αέρα η ατομικότητά μας, αυτό το μεγαλοειδές δώρο που έδωσε στον καθένα μας η φύση». Ένας καταιγισμός μαύρων οιωνών και σιγά σιγά ξεκαθάρισα ότι τρομοκράτες χαρακτήριζε τους Άγγλους ερευνητές και βόμβα την ανακάλυψή τους, την κλωνοποίηση. Περιέγραψε εν τω μεταξύ με αξιοζήλευτη άνεση τις περίπλοκες κινήσεις του πειράματος σαν να ήταν η ίδια ερευνητής. Πάλευα να καταλάβω από πού έφευγαν κύτταρα, πώς μπαινόβγαιναν στην κατάψυξη, πώς μεταφέρονταν οι ομοιότητες σε ωάριο αδειασμένο από τον αρχικό του ρόλο, τι σπέρμα ήταν αυτό που δεν ήταν σπέρμα αλλά κομμάτι από το αυτί ή την αχίλλειo πτέρνα - πελάγωσα. Και πού να τολμήσω βέβαια να υπερασπίσω την «καταθλιψούλα» μου, ότι είναι το ιστορικό πολλών και διαφόρων ξεσηκωμών μου εναντίον πολλών και διαφόρων βομβών που τοποθέτησαν τα ανεπιθύμητα στα θεμέλια των επιθυμητών. Βόμβες, που, παρά τους ξεσηκωμούς εξερράγησαν.

       Ωστόσο, συνωστίζομαι τώρα κι εγώ έξω από το θόρυβο και τη μεγάλη ανησυχία που ξεσήκωσε το επίτευγμα. Το διαφημίζει, νόστιμη, ήρεμη η Ντόλι, ανυποψίαστη ότι είναι το ορεκτικό ώσπου να φτάσουμε στο κύριο γεύμα, Τον άνθρωπο. 

    Να ληφθούν μέτρα, ξεφώνιζε η οικολόγος φίλη. Ποια μέτρα, αλήθεια; Η μοίρα της ανθρωπότητας είναι σαν τη Λερναία Ύδρα. Κόβεις το κεφάλι της φυματίωσης και φυτρώνει στη θέση του ο καρκίνος, κόβεις τη σχιζοφρένεια και πετάγεται το κεφάλι των πυρηνικών όπλων, μισοκόβεις το Έιτζ και φυτρώνει το κεφάλι της κλωνοποίησης. Ποια μέτρα, αλήθεια; Ο μοιραίος γενετικός τύπος που ασφαλής πια φυλάσσεται στα άδυτα της μνήμης των ηλεκτρονικών υπολογιστών και ασφαλέστερος στις κρυψώνες της εργοδότριας σκοπιμότητας που χρηματοδοτούσε και την έρευνα - αναρωτιέμαι αν στοιχίζει φθηνότερα η παραγωγή ύπαρξης, απ' όσο το χαπάκι για τη θεραπεία του καρκίνου.

    Και καλά να αυγατίσουν τα πρόβατα, τα πλάσματα των δασών και η παρέα της μοναχικής ατμόσφαιρας: τα πετούμενα. Και επάρκεια σφαγής θα έχουμε και χωρίς δεσμεύσεις πια θα μπορούν οι κυνηγοί να αξιοποιούν τα βόλια τους σημαδεύοντας τη μοναδική δυνατότητα των φτερών. Μόλις μας τελειώσουν τα πουλιά, θα γονιμοποιούμε τα αντίγραφά τους.

    Αλλά ο άνθρωπος; Σωστά διατυπώνω το ενδεχόμενο ν' αναπαράγεται κατ' εικόνα και ομοίωσή του σε όσα αντίγραφα θέλει; Και αν δε θέλει, πόσο σεβαστό θα είναι, πώς θα επανδρωθούν τα ακραία οράματα με επιστρατευμένα «Ρόμποκοπ»;

     Μου είναι αδιανόητο ότι ανθρώπινο πλάσμα θα γεννιέται από ένα κύτταρο άμοιρο μάλλον μητρικού φίλτρου. Ένα πλάσμα ορφανό, εντέλει. Πώς να προβλέψεις με τι ασυνήθιστα, δικά του ένστικτα θα διεκδικήσει την επιβίωσή του, ποια εκδικητικότης θα λανθάνει για τη μυστηριώδη ορφάνια του. Καθόλου παράξενο κάποια στιγμή να γυρίσουν τ' αντίγραφα και να τρώνε το πρωτότυπο. Ό,τι παραλλαγμένα κάπως συμβαίνει και στους εμφύλιους πολέμους.

     Ένα θλιβερό υποκατάστατο αθανασίας. Μια ακόμα ελπίδα για μετά θάνατον ζωή. Τι θα γνωρίζουν για μας τα αντίγραφά μας; Πόσο πιστά θα ξέρουν να διαχειρίζονται όσα μας πόνεσαν, μας απέλπισαν, όσα αγαπώντας τα διασώσαμε; Θα αναπαραχθεί επομένως και ο ψυχισμός μας; Μα, Θεέ μου, η ψυχή δεν αντιγράφεται με καμιά ανακάλυψη. Ψυχραιμία. Ας περιμένουμε να εκδηλώσει τη δυσφορία του ο Θεός. Γιατί καθόλου βέβαια .δε θα του αρέσει να του επιβληθεί, με το έτσι θέλω, να γίνει συνέταιρος στη δημιουργία μας. 'Ο, τι και να ισχυρίζονται οι πίθηκοι, εμείς τον Θεό διαλέξαμε για πλάστη μας. Επειδή ως αόρατος είναι όμορφος, ως αόρατος είναι ανεξακρίβωτα φταίχτης και, προπάντων, γιατί αόρατος ευκολότερο υπάρχει. Ψυχραιμία. Άλλωστε εμείς οι μεγάλοι, όταν θα ενσαρκωθεί η απειλή, θα βλέπουμε την κλωνοποίηση από τη ρίζα μόνον.

    Ας φοράνε λοιπόν οι νέοι φυλαχτό την ευχή μου: ποτέ να μην δεχτoύν να προέλθει ο άνθρωπος από άλλη μέθοδο, παρά μόνον από κείνην που εφαρμόζει η έλξη, μόνον από τη μεθυστική πειθώ που ασκεί ο έρωτας, μόνον από την αβίαστη ευτυχισμένη συναίνεση των σωμάτων, τη γοργή έστω, τη χιμαιρική έστω, αλλά κάθε φoρά σαν καινούργια κοσμογονική ανακάλυψη.

Κική Δημουλά, περιοδικό ΜΕΤΡΟ


ΘΕΜΑΤΑ

1. Σε ποιο γραμματειακό είδος ανήκει το παραπάνω κείμενο;
2. Ποιο είναι το θέμα και η θέση της Δημουλά και σε ποια μέρη του κειμένου διατυπώνονται;

3. Ποιους τρόπους πειθούς χρησιμοποιεί η συγγραφέας για να υποστηρίξει τις απόψεις της; Να  αναφέρετε από ένα αντιπροσωπευτικό παράδειγμα.

4. Να γράψετε μία παράγραφο 130-140 λέξεων με τη μέθοδο της σύγκρισης-αντίθεσης και θεματική περίοδο: Η κλωνοποίηση χαρακτηρίζεται ως η μεγαλύτερη ανακάλυψη του αιώνα με πολλές, όμως, αρνητικές συνέπειες.
5. Να γράψετε ένα συνώνυμο και ένα αντώνυμο για καθεμιά από τις παρακάτω λέξεις: υπερφίαλος, συναίνεση, χιμαιρική.
6. Να ετυμολογήσετε και να δώσετε τη σημασία που έχουν οι παρακάτω λέξεις στο κείμενο: παρέσυρε, επανδρωθούν,  δυσφορία, κοσμογονική.

7. ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΛΟΓΟΥ: Το τμήμα σας στο σχολείο αποφασίζει να γράψει μια επιστολή στον καθηγητή Μοριακής Βιολογίας και Γενετικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου θα καταθέτει τους προβληματισμούς σας για τα ηθικά προβλήματα που προκύπτουν από την ενδεχόμενη εφαρμογή της κλωνοποίησης στον άνθρωπο και θα υπενθυμίζει τις ειδικές ευθύνες της επιστημονικής κοινότητας.