Κυριακή, 16 Αυγούστου 2020

Ο μεγάλος (Οι εκπαιδευτικοί γράφουν...)


Η εκπαιδευτικός και συγγραφέας Αλεξάνδρα Μυλωνά μοιράζεται μαζί μας ένα αδημοσίευτο διήγημά της.

Κεφάλι νέου. Ιδιωτική συλλογή.
https://www.lifo.gr/team/pinakothiki/33865

 

Ο μεγάλος 

Με υπερβολική ταχύτητα. Μετά τον γάμο τους. 

Ευχές! Χαμόγελα!Χαρές! 

Χαρές;

Την είχε λιμπιστεί κι αυτός τη νύφη. Μα εκείνη η φαντασμένη δεν τον ήθελε – τι να τον κάνει αυτόν τον αγράμματο; τον ακαμάτη; τον ρεμπεσκέ;Αυτόν τον είχε γαζώσει πια με τη γρουσουζιά  η ζωή, η ζωή που μόνο ένα ξέρει, όσα έδωσες τόσα θα πάρεις κι ακόμα πιο πολλά∙ της χρωστάς όμως, δεν παίρνεις μία. Τώρα τον στράγγιζε μέρα νύχτα ο φθόνος για τους άλλους, για τους ξένους μα και για τους δικούς∙ πιο πολύ για τους δικούς που άστραφταν – πονάει περισσότερο η προκοπή του συγγενή.

Φως φανάρι, ο Μάνθος ήταν τελειωμένος!

Κι όλο ρουφούσε τη ρακή ξεροσφύρι. Όλο μασούλαγε τη γόπα του! Αφού δεν μπορούσε να δαγκώσει να φχαριστηθεί την αφράτη ξαδέλφη του φούρναρη που άλλα λαχταρούσε, θα χόρταινε με τον καπνό, τον μόνο φίλο του εντέλει. Έτσι σκεφτόταν.

Από τις γυναίκες, γενικά, δεν είχε παράπονο. Πολλές τις τράβηξε το λάγνο βλέμμα του, η μποέμικη γοητεία τού μπερέ, το χουβαρνταλίκι της τσέπης μια εποχή που τα φυσούσε–τα δανεικά από το σόι.

Αυτήν όμως, όχι. 

    Η Φλάβια ήθελε άντρα γραμματιζούμενο και δουλευταρά∙ χωρίς πόζα, κολλήματα και δηθενιές. Ο Μάνθος δεν ήταν ο τύπος της, δεν θα έχανε τον χρόνο της μαζί του. Από την πρώτη στιγμή που πάτησε το πόδι της στο πανηγύρι του Δεκαπενταύγουστου στο χωριό  κάρφωσε τα μάτια της στον άλλο. Και δεν τα πήρε ποτέ από πάνω του. 

   Έξι μήνες μετά, απόψε,  παντρεύτηκε με τον Δημήτρη Καρανάσο, τον δάσκαλο∙με τον μικρό τον αδελφό του.

Ευχές! Χαμόγελα! Χαρ –

   Το ζευγάρι είχε αγοράσει  δική του γη στα ορεινά, είχε κάνει και κάτι μικροεπισκευές στο καλύβι...  Θα έμεναν εκεί, στο χωριό – τριάντα λεπτά ήταν δεν ήταν απ’ την πόλη, όπου δούλευαν και οι δυο. Θα έστηναν εκεί  τη δική τους οικογένεια, οικογένεια σαν... 

… σαν  κι αυτή απέναντι…

   Άγριο ξημέρωμα, επιστρέφοντας ο Μάνθος από τη γαμήλια γιορτή, πέρασε τη διπλή γραμμή της επαρχιακής οδού κι έπεσε πάνω στο ερχόμενο αυτοκίνητο. Μετωπική ήταν, έτσι είπαν στις ειδήσεις,  γυρνούσαν οι άνθρωποι από ένα δικό τους γλέντι, μπορεί να τραγουδούσαν κιόλας, τετραμελής οικογένεια που ξεκληρίστηκε μεμιάς – ποιος ξέρει τι χρωστούσαν κι αυτοί… 

   Με υπερβολική ταχύτητα ο Μάνθος, θολωμένος, καρφώθηκε πάνω τους με το Τσερόκι του αγρότη πατέρα τους. Να τους δείξει ο μεγάλος, που όλοι τον είχανε του πεταματού, ως και η μάνα του η ίδια δεν τον υπολόγιζε πια πολύ πολύ, έτσι του φαινόταν, να τους δείξει αυτός τι ήταν ικανός να κάνει! Να έβλεπαν όλοι, να θαμπώνονταν! Ιδίως εκείνος ο μικρός, ο δασκαλάκος, ο προκομμένος!

(Αυτή ήταν και η τελευταία του σκέψη).






ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΜΥΛΩΝΑ

Η Αλεξάνδρα Μυλωνά γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε φιλοσοφία και παιδαγωγικά στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και θέατρο στην Ανώτερη Δραματική Σχολή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος και το Τμήμα Θεάτρου του ΑΠΘ (Μεταπτυχιακές σπουδές στη Δραματολογία-Παραστασιολογία). Είναι μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών, της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών και της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης.
Ως ηθοποιός συνεργάστηκε με το ΚΘΒΕ (συνεργασίες με τους σκηνοθέτες Α.
Βουτσινά, Γρ. Βαφέα, Β. Παπαβασιλείου, Ν. Σακαλίδη, Γ. Ρήγα, Γ. Καλατζόπουλο κτλ).
Ως σκηνοθέτις ίδρυσε τον Φορέα Γραμμάτων και Τεχνών ΑΧΘΟΣ, με τον οποίο ανέβασε πειραματικές παραστάσεις σε διεθνείς καλλιτεχνικές διοργανώσεις (Art Villages, Βiennale Νέων Καλλιτεχνών) και το Εργαστήρι Παραστατικών Τεχνών Artis3, με το οποίο σκηνοθετεί συνθέσεις βασισμένες σε μαρτυρίες και ιστορικές καταγραφές (documentary theatre) και περφόρμανς με ειδική προσαρμογή στο περιβάλλον (sight specific theatre).
Εμψυχώνει εργαστήρια δημιουργικής γραφής, δραματοποίησης και θεάτρου για παιδιά και ενήλικες και ερευνά τη σχέση του θεάτρου με την εικοναφήγηση (κόμικ). Εργάζεται στο Καλλιτεχνικό Σχολείο Θεσσαλονίκης.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου