Τετάρτη 30 Νοεμβρίου 2022

Πολιτιστικό πρόγραμμα: Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή, "στη Σμύρνη που δεν πρόλαβες..."

 Σκοπός του προγράμματος είναι η επαφή των μαθητών και μαθητριών  (α) με την προσωπικότητα και το έργο του μεγάλου μαθηματικού Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή και (β) με τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν την περίοδο 1919-1922 σχετικά με την ίδρυση του Πανεπιστημίου στη Σμύρνη. Από τη μία πλευρά, ο βίος του, η στροφή στα Μαθηματικά σε ηλικία 27 ετών, η θεαματική του άνοδος στα μεγαλύτερα Πανεπιστήμια της εποχής, η γνωριμία του με μεγάλους επιστήμονες της εποχής εκείνης και από την άλλη η γνωριμία του με τον Ελευθέριο Βενιζέλο και η συνεργασία τους για την ίδρυση Πανεπιστημίου στη Σμύρνη δίνουν τη δυνατότητα στους/στις μαθητές/τριες να γνωρίσουν το μεγαλείο αυτού του ανθρώπου. Τα τελευταία χρόνια, η σύγχρονη έρευνα του έργου του, η επαναφορά του ονόματός του σε μαθηματικά συνέδρια αλλά και η συγγραφή λογοτεχνικών και βιογραφικών βιβλίων για τη συναρπαστική ζωή του και το πολυσχιδές έργο του τον έφεραν, ευτυχώς, και πάλι στο προσκήνιο. 



Τετάρτη 23 Νοεμβρίου 2022

Πιλοτικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα παλαιογραφίας: Το ταξίδι της γραφής

 "Όλο και συχνότερα ξεχνάμε το στυλό, όλο και πιο συχνά "χτυπάμε" τις σκέψεις μας στις οθόνες και τα πληκτρολόγια. Τώρα πια το χειρόγραφο μπορεί να βρεθεί μόνο σε σημειώσεις ή ευχετήριες κάρτες

Οι ερευνητές της Εκπαίδευσης βλέπουν σε αυτό έναν εξαιρετικό κίνδυνο. Και φαίνεται να είναι σωστό: Μια έρευνα μεταξύ 1.900 καθηγητών διαπίστωσε ότι το 30% των κοριτσιών και το 50% των αγοριών έχουν πρόβλημα να μάθουν πώς να γράφουν σωστά.

Στο γυμνάσιο, ακόμη και το 40% των μαθητών δεν μπόρεσαν να γράψουν μισή ώρα χωρίς προβλήματα. Οι δάσκαλοι ρωτήθηκαν επίσης τι πιστεύουν: Το 53% εκτιμά ότι η αιτία βρίσκεται στην «προοδευτική ψηφιοποίηση της επικοινωνίας

Χρέος μας, λοιπόν, η καλλιέργεια της ανακαλυπτικής και κριτικής ικανότητας του μαθητή, η γνωριμία και η ενασχόληση με όλη αυτή την πορεία που έδωσε στον άνθρωπο μια θέση στην ιστορία....το ταξίδι της γραφής!!"

Από τα πολύ όμορφα και ελπιδοφόρα του Πατριαρχικού Ιδρύματος Πατερικών Μελετών!🦉🦉🦉🦉🦉



Κυριακή 2 Οκτωβρίου 2022

Όμιλος Δημιουργικής Γραφής (Ιστορίες Μυστηρίου)

https://bookpress.gr/kritikes/elliniki-pezografia/12726-korneti-elsa-melani-to-nisi-pano-sto-psari

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ...

Ο Όμιλος Δημιουργικής Γραφής θα ασχοληθεί με τις Ιστορίες Μυστηρίου. Από τους Φελλόποδες του Λουκιανού έως τα Χόμπιτ του Τόλκιν και το Ψάρι-Νησί της Κορνέτη, οι κόσμοι που επινοούν οι συγγραφείς αναζητούν αναγνώστες για να τους συναρπάσουν αλλά και να τους ωθήσουν να δημιουργήσουν τις δικές τους ευφάνταστες ιστορίες…, αφού περιηγηθούμε στο μουσείο των ψευδαισθήσεων και λύσουμε το μυστήριο στο escape room!!!

Κρατηθείτε γερά! Απογειωνόμαστε……….. 


Υπεύθυνη Ομίλου

Ελένη Κ. Παπαδοπούλου, φιλόλογος


Πρόγραμμα διδασκαλίας/δράσεων

 • Δημιουργία λέσχης ανάγνωσης λογοτεχνικών κειμένων με φανταστικό περιεχόμενο, μυστήριο και περιπέτεια.

Παρουσίαση από τη διδάσκουσα συγγραφέων που επινοούν φανταστικούς κόσμους και μέσα από την υπερβολή αναδύονται παράξενα γεγονότα, υπερφυσικά φαινόμενα με δόσεις επιστημονικής φαντασίας.

Συνανάγνωση και εκφραστική ανάγνωση αποσπασμάτων και ολόκληρων έργων από επιλεγμένους συγγραφείς: Λουκιανός, Απουλήιος, Πλάτων, Έλσα Κορνέτη,Vern, Swift, Poe, Δημ. Βουτυράς, Κ. Καρυωτάκης, Αλ. Παπαδιαμάντης, Γιάννης Μαρής, κ.α.

Ασκήσεις δημιουργικής γραφής με αφορμή ήρωες, φαινόμενα, καταστάσεις και γεγονότα, με έμφαση στην περιγραφή και τις αφηγηματικές τεχνικές.

Δημιουργία πρωτότυπων κειμένων, ποιητικών και πεζών.

Δημιουργία ψηφιακών αφηγήσεων (podcast, video openshot)

Επισκέψεις στο μουσείο των ψευδαισθήσεων για εμπνεύσεις και σε escape room για επίλυση μυστηρίου που θα βασίζεται  είτε σε ιστορία γραμμένη ομαδοσυνεργατικά από τα μέλη του ομίλου είτε σε έτοιμο σενάριο.










Τετάρτη 22 Ιουνίου 2022

Δίψα για σπουδές (Διδακτική πρόταση)

 


  Η παρακάτω διδακτική πρόταση είναι εμπνευσμένη από το βιβλίο της Σοφίας Νικολαΐδου, Το χρυσό βραχιόλι, και εφαρμόστηκε στη Γ΄Λυκείου κατά το σχολικό έτος 2021-2022.  Ενισχύοντας τα πολύ ενδιαφέροντα κείμενα του Δικτύου Κειμένων από τον Φάκελο Υλικού για τη Νεοελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία, και συγκεκριμένα, μελετώντας τη θεματική ενότητα "Σχέσεις αλληλεπίδρασης στον χώρο της εκπαίδευσης", οι μαθητές/τριες διάβασαν και ανταποκρίθηκαν αναγνωστικά με ποικίλες δραστηριότητες πάνω σε μη λογοτεχνικά και λογοτεχνικά κείμενα, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, και στη συνέχεια αξιολόγησαν τη μαθησιακή διαδικασία και αξιολογήθηκαν  με ένα κριτήριο  με συναφή θέματα. Η εφαρμογή της πρότασης υλοποιήθηκε σε 8 διδακτικές ώρες.

ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ

«Δίψα για σπουδές»

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

1ο ΚΕΙΜΕΝΟ.  Το χρυσό βραχιόλι, A.K. (γεν. 1997, Σοφία Νικολαΐδου

2ο ΚΕΙΜΕΝΟ. Το χρυσό βραχιόλι, Ε.Π. (γεν. 1962, μιλάει για την κόρη    της Χ.Π., γεν. 1999), Σοφία Νικολαΐδου

3ο ΚΕΙΜΕΝΟ. Το χρυσό βραχιόλι, Μ.Μ. (γεν. 1968), Σοφία Νικολαΐδου

4ο ΚΕΙΜΕΝΟ. «Αξίζει να σπουδάσω τελικά;» Νίκος Μπόβολος 

5ο ΚΕΙΜΕΝΟ. Ο ΣΤΟΟΥΝΕΡ, JOHN WILLIAMS,(Μετάφραση Αθηνά Δημητριάδου)

6ο ΚΕΙΜΕΝΟ. Επαγγελματικός προσανατολισμός του Λουκιανού Κηλαηδόνη, Άλμπουμ: Ψυχραιμία παιδιά! 1979

7ο ΚΕΙΜΕΝΟ. Η εκπληκτική ιστορία του Οδυσσέα Τσενάι

 8ο ΚΕΙΜΕΝΟ. Εγκώμιο στη μάθηση, Bertolt Brecht



ΣΟΦΙΑ ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ

Το χρυσό βραχιόλι

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Ένα βιβλίο ντοκουμέντο: αληθινοί άνθρωποι αφηγούνται τις ιστορίες τους και ζωντανεύουν μια χώρα και μια εποχή. Αυτοί οι άνθρωποι ήταν οι πρώτοι στην οικογένειά τους που πήραν πτυχίο, το «χρυσό βραχιόλι», και άλλαξαν ζωή. Το οικογενειακό απωθημένο που διαμόρφωσε μια ολόκληρη χώρα. Ένα πτυχίο για το παιδί. Η Σοφία Νικολαΐδου παίρνει συνεντεύξεις και μας παρουσιάζει με τα δικά τους λόγια αυτούς που έφυγαν από το χωριό και ήρθαν στην πόλη. Αυτούς που γεννήθηκαν στη φτώχεια από γονείς που ήξεραν λίγα ή ελάχιστα γράμματα. Αυτούς που διάβασαν, πέρασαν στο πανεπιστήμιο, απέκτησαν αξιοσέβαστο επάγγελμα και άνετη ζωή. Αγροτόπαιδα που έγιναν γιατροί, εργατόπαιδα που σπούδασαν δικηγόροι. Κορίτσια που πάλεψαν για το αυτονόητο: μια δουλειά και το δικό τους πορτοφόλι. Ελεύθεροι επιχειρηματίες και δημόσιοι υπάλληλοι, απόφοιτοι του δημόσιου σχολείου ή υπότροφοι των μεγάλων ιδιωτικών. Παιδιά που σπούδασαν στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό.

1ο ΚΕΙΜΕΝΟ 

A.K. (γεν. 1997) 

Πάντα περιποιημένος και χαμογελαστός. Στα μαθήματα σημειώνει τις νέες λέξεις, για να πλουτίσει το λεξιλόγιό του. Βραχύσωμος και ευκίνητος, έχει μεγάλα σχέδια για τον εαυτό του.

Η πάπια με τα παπάκια της.

Η μαμά κουβαλούσε τις τσάντες μας στο Δημοτικό. Όταν έβρεχε, επειδή οι δρόμοι ήταν χάλια, θυμάμαι ότι η μαμά προχωρούσε μπροστά κι εμείς από πίσω. Πώς πηγαίνουν οι πάπιες με τα παπάκια τους; Κουβαλούσε τις τσάντες μας, τη μία στον έναν ώμο και την άλλη στον άλλο. Μας έλεγε, θα πατάτε όπου πατάω εγώ, γιατί είχε λακκούβες με νερά.

Βασικά είχα κάτι σαν σύνδρομο. Δεν ήθελα να μου κάνουν παρατήρηση. Ντρεπόμουν να μου πει ο καθηγητής, γιατί δεν διάβασες ή γιατί δεν το ξέρεις αυτό. Και προσπαθούσα παραπάνω απ' ό,τι μπορούσα. Ήξερα ότι η Πάτρα είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη. Μέχρι να πάω στο Γυμνάσιο, την έβλεπα σαν μεγάλη. Όταν ξεκίνησα να βγαίνω στο Λύκειο, μου φάνηκε μικρή. Πηγαίναμε στα ίδια μαγαζιά, βλέπαμε τους ίδιους ανθρώπους. Άρχισε να με κουράζει.

Έδινα παραπάνω από το εκατό τοις εκατό.

Δεν ξέρω αν είναι θέμα αυτοπεποίθησης, ήμουν focus από

την αρχή, έδινα παραπάνω από το εκατό τοις εκατό στη Σχολή. Εμείς είχαμε τη γιαγιά σπίτι με Αλτσχάιμερ, η σύνταξη της ήταν τα λεφτά που μου έστελναν για να σπουδάσω. Μου είχαν πει οι γονείς μου, μέχρι πέντε χρόνια μπορούμε να σε στηρίξουμε. Ό,τι και να συμβεί, θα στριμωχτούμε λίγο παραπάνω.

Είχα στόχο από την αρχή να τελειώσω στην ώρα μου. Δεν αισθανόμουν καλά να νιώθω ότι οι γονείς μου στερούντα. για να βρίσκομαι εγώ κάπου αλλού. Φέτος, μετά τον θάνατο της γιαγιάς, σκέφτηκα να διακόψω τις σπουδές. Δεν ήξερα σε τι φάση ήμασταν οικονομικά. Στάθηκα όμως τυχερός, ήταν η περίοδος της πρακτικής άσκησης. Πήρα κάποια χρήματα και μπόρεσα να το ισοσκελίσω.

Να βγω προς τα έξω, να φανώ.

Ο αδελφός μου πήγε στο Όσλο. Δική του πρωτοβουλία. Επειδή είναι λίγο γκρινιάρης (γελάει), είχαμε βάλει στοίχημα οι τρεις μας. Οι γονείς έλεγαν, θα κάτσει έναν χρόνο και θα γυρίσει. Εγώ έλεγα, από πείσμα και μόνο, θα καθίσει παραπάνω. Τώρα κοντεύει τα δυο χρόνια εκεί. Δουλεύει σε εστιατόριο, πηγαίνει ταξίδια. Οι γονείς μου χαίρονται, γιατί πιστεύουν ότι τα ταξίδια χαρίζουν γνώσεις. Τους γονείς και τον αδελφό μου τους αναφέρω στις ευχαριστίες μου στην πτυχιακή (γελάει). Οι γονείς μου στερήθηκαν πάρα πολλά για να μπορέσω εγώ να έρθω εδώ. Και δεν το λέω μόνο από οικονομική άποψη. Το λέω και από την άποψη ότι κλείστηκαν μέσα για να προσέχουν τη γιαγιά.

Θέλω να πετύχω. Αυτή είναι η δύναμή μου. Θέλω να κάνω πράγματα που να ξεχωρίσουν. Θέλω να διακριθώ. Θέλω να βγω προς τα έξω, να φανώ.

Τώρα, μπορεί να ακουστεί κάπως... Θεωρώ ότι το προσπαθώ περισσότερο από το ενενήντα τοις εκατό της γενιάς μου. Έχω, πιστεύω, μια προσωπικότητα που μου δίνει τα φόντα να ξεχωρίσω (γελάει).

Αν είχα παιδί και μου έλεγε ότι δεν θέλει να σπουδάσει, θα πάθαινα σοκ... Θα ήθελα τα παιδιά μου να μάθουν να εκφράζονται σωστά, να μην τους υποτιμούν. Εγώ διορθώνω όταν μιλάνε οι άλλοι. Όταν ακούω στις μία, λέω κατευθείαν, στη μία. Ή λένε ο στιλός, λέω αμέσως, το στιλό. Το κάνω καλόκαρδα, δεν θέλω να υποτιμήσω κανέναν.

Δεν ξέρω, μπορεί να ακουστεί λίγο κλισέ. Εγώ πιστεύω πάρα πολύ στην αγάπη. Πιστεύω ότι είναι κινητήρια δύναμη. Μπορεί να σου δώσει ώθηση να κάνεις τα πάντα. 

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ

1. Πού οφείλεται, κατά την άποψή σας, η μεγάλη λατρεία του Α.Κ. για τις σπουδές;

2. Αν είχα παιδί και μου έλεγε ότι δεν θέλει να σπουδάσει, θα πάθαινα σοκ... Θα ήθελα τα παιδιά μου να μάθουν να εκφράζονται σωστά, να μην τους υποτιμούν. Να συντάξετε ένα φανταστικό διάλογο ανάμεσα στον Α.Κ. και τον γιο του που του ανακοινώνει ότι δεν θέλει να σπουδάσει.

3. Το βιβλίο της Σοφίας Νικολαΐδου κινείται ανάμεσα στο ντοκουμέντο, τη μαρτυρία, την αφηγηματική δημοσιογραφία και την προφορική ιστορία, σύμφωνα και με τη δική της ομολογία (σελ. 357). Μπορείτε να εντοπίσετε στοιχεία των παραπάνω αφηγηματικών ειδών;

4. Δημιουργήστε ένα ερωτηματολόγιο με ερωτήσεις  ανάλογες με αυτές στις οποίες απάντησε ο Α.Κ. Στη συνέχεια, μπορείτε να τις υποβάλλετε σε ένα/μια καθηγητή/τριά σας και να μεταγράψετε τις απαντήσεις του/της σε  συνεχές κείμενο.

2ο ΚΕΙΜΕΝΟ 

Ε.Π. (γεν. 1962, μιλάει για την κόρη της Χ.Π., γεν. 1999) 

Η Ε. από  την από την πρώτη μέρα που ήρθε στην Ελλάδα καθάριζε σπίτια. Έκανε λαμπίκο τον αποχυμωτή με την οδοντογλυφίδα, γυάλιζε με την μπατονέτα 10 πλυντήριο. Δούλευε γρήγορα, δεν ρωτούσε ποτέ, ήξερε τι να κάνει. Έχει δύο , λέει, σου σταμάτησε, γιατί σακατεύτηκε. Τώρα φροντίζει μικρά παιδιά, τέρμα χλωρίνες και τα σφουγγαρόπανα. Έχει μία κόρη. Την έπαιρνε μαζί της στο Πανόραμα να τη βοηθάει. Το παιδί τελείωνε ό,τι του είχε πει η μαμά, μετά καθόταν σε μία γωνία και άνοιγε το βιβλίο να διαβάσει. Θέλει να μου πει για την κόρη της. 

Στην Ουκρανία το δικό μου το σπίτι ήταν σαν τα δικά τους και καλύτερο. Είχα έναν κήπο εγώ, με δέντρα, με τριανταφυλλιές. Με μεγάλα ξύλινα παράθυρα. Όλη την ημέρα να το καθαρίζεις, δεν τελείωνε. Ανοιχτό το αφήσαμε και φύγαμε, ούτε που το κλειδώσαμε. 

Πονάει η μέση μου, έχω και αίμα καμιά φορά, πολύ αίμα, είναι που καθαρίζω καλά, στα γόνατα με το πανί, δεν τις μπορώ τις τσαπατσουλιές εγώ, γι' αυτό κουράζομαι. 

Από τη μέρα που αρρώστησα, έπαιρνα το παιδί μαζί, να με βοηθάει. Από την Τρίτη Γυμνασίου τρέχαμε εδώ, τρέχαμε εκεί, τίποτα δεν έλεγε το πουλάκι μου. Ύστερα άρχισα τη δουλειά με τα μωρά, τη λεύτερωσα. 

Τις πήρα όλες τηλέφωνο. Μία μία με τη σειρά. Η Χριστίνα πέρασε στην Ιατρική Αθηνών, έτσι τις είπα. Σε όλες τις κυρίες από το Πανόραμα που τους καθάριζα τα σπίτια. Να το γράψεις (κουνάει το δάχτυλο της στο τραπέζι) πως η δικιά μου τα διάβασε όλα μόνη της. Ούτε φροντιστήριο ούτε τίποτα. Όλα τα έκανε μονάχη της. 

Ιατρική Αθηνών πέρασε. Στην πιο καλή σχολή. Το παιδί μου θα πάει στην Αθήνα και θα σπουδάσει στην πρώτη Σχολή. Δεν έχει πιο ψηλά, γι' αυτό τη διάλεξε. 

Σοφία Νικολαΐδου, Το χρυσό βραχιόλι, Μεταίχμιο 2019, σελ. 40-41 

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ

1. α) Πώς ήταν η ζωή της Ε. στην Ουκρανία και πώς είναι σήμερα στην Ελλάδα; 

    β) Πού οφείλονται, κατά τη γνώμη σας, οι διαφορές; 

2..Ποιες συνθήκες της ζωής της καθόρισαν την επιλογή της Χριστίνας για σπουδές; Εσείς, με ποια κριτήρια, θα επιλέγατε σήμερα τις μελλοντικές σας σπουδές; 

3.Να ηχογραφήσετε με το κινητό σας μία προφορική αφήγηση που θα σχετίζεται με τις  σπουδές ή την επιλογή επαγγέλματος ενός προσώπου από το οικογενειακό ή φιλικό σας περιβάλλον και στη συνέχεια να παρουσιάσετε την απομαγνητοφωνημένη αφήγηση σε ένα κείμενο. (200-250 λέξεις) 

3ο ΚΕΙΜΕΝΟ 

Μ.Μ. (γεν. 1968)

Έχει μαύρα μαλλιά ως τη μέση, τα τινάζει πίσω όταν μιλάει. Μεγάλα μάτια, με μεγάλες βλεφαρίδες, τις πεταρίζει. Δίνει την αίσθηση ότι δεν μπορεί να καθίσει στην καρέκλα για πολλή ώρα. Όταν τελειώνει η κουβέντα, μαζεύει τα φλιτζάνια. Αφήνει δίευρο για πουρμπουάρ, κρίμα το παιδί, λέει, τίποτα δεν τους δίνουν. Να το ξέρεις, να αφήνεις κι εσύ

Ξύλο, σου λέω, ξύλο.

Εμένα η μαμά μου παντρεύτηκε στο χωριό. Δεκαέξι χρονών, τι ήξερε, τίποτα. Νόμισε ότι ερωτεύτηκε. Ήρθαν στην πόλη, έστησαν σπιτικό. Ξύλο, πολύ ξύλο. Είχε βαρύ χέρι ο πατέρας μου. Γυρνούσε κι είχε πιει, έπεφτε και κοιμόταν στην μπανιέρα. Πρώτα όμως την έδερνε. Ξύλο, σου λέω, ξύλο. Ξύλο και φωνές. Μας άκουγε η γειτονιά. Την άλλη μέρα ξυπνούσε κι ήταν σαν να μην έγινε. Κάθε μέρα το ίδιο βιολί, ώσπου τον έδιωξε και πολύ το ευχαριστήθηκα. Κι εγώ και η αδελφή μου.

Αλλάξαμε πόλη, η μαμά δούλευε σε δύο δουλειές, βιοτεχνία το πρωί και το απόγευμα γάζωνε φασόν στο σπίτι. Και τα Σαββατοκύριακα φασόν. Γέμιζε το σπίτι με τις ντάνες, μπλουζάκια ήταν κυρίως, τα δίπλωνε η μαμά στις συσκευασίες, καμιά φορά βοηθούσαμε κι εμείς, γιατί ήταν πολλά και δεν τελείωναν. Χρόνια ολόκληρα κράτησε η δουλειά με τα φασόν, όσο καινά σκούπιζε η μαμά, πάντα έμεναν μικρές κλωστές. Μια εδώ, μια εκεί, ακόμα και στον αφαλό μου έβρισκα καμιά φορά.

Τη μάνα μου τη θυμάμαι με γυρισμένη την πλάτη, όλο κάτι έπλενε. Ποτέ δεν την είδα να ησυχάζει, να τρώει ένα φαΐ χωρίς να βιάζεται.

Η αδελφή μου αρραβωνιάστηκε στα δεκάξι. Καθόλου δεν της άρεσε της μαμάς, αλλά τι να πει; Τον έφερε στο σπίτι, καλό παιδί φαινόταν. Τι να το κάνεις, η μαμά δεν ήθελε. Κι όταν έμαθε τα δικά μου... Είχα μπλεχτεί κι εγώ, δεκατεσσάρων χρονών, πηγαίναμε κι εμείς για αρραβώνα. Ο Μ. δούλευε ελαιοχρωματιστής. Ήθελε να ανοίξει σπίτι, να φύγει από τη μάνα του, εγώ να τον πλένω, να τον σιδερώνω, αυτό ήταν το όνειρο του, να γυρνάει στο σπίτι και να έχω φτιάξει μακαρόνια με τέσσερα τυριά. Της μάνας μου της ήρθε σκοτοδίνη, το είδε το κακό να έρχεται. Κι έκανε κάτι, που να αγιάσει το χέρι της.

Αν δεν περάσω, θα σκοτωθώ, να το ξέρετε.

Ήταν καλοκαίρι, εγώ όλη μέρα έξω. Έβρεχε τότε, κάθε απόγευμα άνοιγαν οι ουρανοί, περίμενα να περάσει η μπόρα, ύστερα έβαζα τις τακούνες κι έβγαινα. Ένα πρωί, ντάλα ο ήλιος, με άρπαξε και με πήγε στη βιοτεχνία. Μπήκαμε στο ασανσέρ με τα εμπορεύματα, εμείς και οι ντάνες με τα χειμωνιάτικα. Αφού δε θες τα γράμματα, θα πιάσεις δουλειά, είπε.

Ποιος είδε τον Θεό και δεν τον φοβήθηκε. Μην κοιτάς τώρα, που τα παιδιά βγάζουν γλώσσα. Κατέβασα το κεφάλι, πήρα το ψαλίδι κι άρχισα να κόβω.

Ένα καλοκαίρι έκοβα. Δύο μηνιάτικα πήρα, ούτε να τα χαρώ ούτε τίποτα. Γιατί τα είχα δουλέψει και ήξερα τον κόπο τους. Από τη μύτη μού βγήκαν.

Τα έπαιρνα τα γράμματα, αυτή είναι η αλήθεια. 

Και το σχολείο το αγαπούσα. Κι η μάνα, που δεν άντεχε η ψυχή της να βλέπει ένα μυαλό σπαταλημένο, δεν κάθισε να μου το εξηγήσει, να μου πει, το και το. Κι ούτε έπαιρνα από λόγια τότε, μη νομίζεις, είχα τα μυαλά πάνω από το κεφάλι μου.

Κι έμαθα Αρχαία, ξέρεις πώς; Μου τα δίδαξε μια φιλόλογος στην πολυκατοικία, συνταξιούχος. Μιλούσε με αρχαία ρητά και διάβαζε Πλάτωνα από το πρωτότυπο. Μου έμαθε τα συνηρημένα, τα ανώμαλα ρήματα, τη γενική απόλυτη, όλα. Τα εξηγούσε μία φορά. Την επομένη με ρωτούσε και τα ήξερα. Έβγαζα δύο άγνωστα κείμενα την ημέρα. Θουκυδίδη, Δημοσθένη, ό,τι ήταν δύσκολο, αυτό μου έβαζε. Στις εξετάσεις θα σου φανούν όλα εύκολα, έλεγε. Και είχε δίκιο.

Ποτέ δεν δέχτηκε λεφτά, μόνο κάτι μπλουζάκια που της έφερνε η μάνα μου. Ευθύνη του δασκάλου είναι να διδάσκει, έτσι έλεγε η κυρία Νίτσα. Μπορούσε να σου πει όλον τον Θουκυδίδη απέξω.

- Κυρία Νίτσα, εγώ, αν δεν περάσω, θα σκοτωθώ, να το ξέρετε.

- Μη λες βλακείες, παιδί μου.

Στον δρόμο περπατούσα και είχα το βιβλίο ανοιχτό, διάβαζα.

Πέρασα στη Σχολή που ήθελα. Κι ό,τι δουλειά έκανα, την έκανα με το μυαλό μου. Αν πει ο γιος μου ότι δεν θέλει να σπουδάσει; Τρελάθηκες; Θα του κόψω τα πόδια.

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ

1. Ποια εμπόδια ξεπέρασε η Μ.Μ. για να κάνει το όνειρό της πραγματικότητα;

2. Πώς θα χαρακτηρίζατε τη Μ.Μ. για την εμμονή της με τις σπουδές; Σήμερα υπάρχουν παιδιά που επιθυμούν τόσο έντονα να σπουδάσουν; Για ποιους λόγους;

3. Να συγκρίνετε τη συμπεριφορά των νέων της εποχής της Μ.Μ. με τη συμπεριφορά των σημερινών νέων. Μπορείτε να κάνετε έναν πίνακα, καταγράφοντας ομοιότητες και διαφορές.

4. Να γράψετε ένα μικροδιήγημα με ομοδιηγητικό αφηγητή και με εσωτερική εστίαση τη Μ.Μ., μετά την επιτυχία της στις Πανελλαδικές εξετάσεις. 

5. Αφού διαβάσετε και τα τρία κείμενα από το χρυσό βραχιόλι, να εντοπίσετε τις ομοιότητες στις αφηγήσεις των τριών προσώπων και στη συνέχεια να συζητήσετε με τους συμμαθητές σας πόσο καθοριστική για τη ζωή των ανθρώπων είναι η δίψα τους για σπουδές.

4ο ΚΕΙΜΕΝΟ 

Αξίζει να σπουδάσω τελικά;

Βλέποντας όλα αυτά τα παιδιά που πήραν τα αποτελέσματα των πανελληνίων και τρέχουν πανικόβλητα να κλείσουν σπίτια στην επαρχία, σκέφτομαι ότι η δική μου γενιά έχει μεγαλώσει με μια πολύ συγκεκριμένη αντίληψη σχετικά με την εκπαίδευση και την αξία του πτυχίου. Σίγουρα με κλισέ ατάκες ο περίγυρός σου μιλάει για την αναγκαιότητα του να έχεις ένα πτυχίο στα χέρια σου. Ακόμη και αν δεν εξασκήσεις ποτέ το επάγγελμα που θα σχετίζεται με το πιστοποιητικό που θα έχεις εξασφαλίσει.

Σήμερα αναρωτιέμαι αν όντως αξίζει ένας νέος να καταναλώσει χρόνο, χρήμα, διάθεση και κόπο για να καταφέρει να πάρει ένα πτυχίο που θα του εξασφαλίζει... ΤΙΠΟΤΑ. Αν εξαιρέσουμε κατηγορίες επαγγελμάτων που όπως και να το κάνουμε δεν μπορείς να τις προσεγγίσεις χωρίς πτυχίο, όπως γιατροί, μηχανικοί και πολλοί άλλοι, θα μπορούσαμε να κάνουμε δουλειές χωρίς να έχουμε ξοδέψει χρόνο σε σπουδές που πρακτικά δεν μας πρόσφεραν τίποτα. 

Δυστυχώς στη χώρα μας, οι στερήσεις των προηγούμενων γενεών και τα απωθημένα που αυτές γέννησαν, ουσιαστικά μας κατέστησαν ομήρους μιας αντίληψης που θέλει οπωσδήποτε τον μη πτυχιούχο να βρίσκεται σε κατώτερη κοινωνική θέση από τον "πιστοποιημένο". Ακόμη κι αν είναι πιο ευτυχισμένος ή βγάζει περισσότερα χρήματα ή στην τελική προσφέρει περισσότερα στο κοινωνικό σύνολο. Και το γεγονός ότι το 2005, σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat οι πτυχιούχοι ήταν το 25.3% των νέων, ενώ το 2012 έφτασαν το 31%, δείχνει πως η προαναφερθείσα λογική κερδίζει έδαφος εν μέσω οικονομικής κρίσης.

Όλα αυτά συμβαίνουν γιατί παντού γύρω μας ακούμε τις εξής φράσεις:

"Πάρε ένα πτυχίο και ας μη σου χρειαστεί"

 



Πηγή: ΟΟΣΑ

πως μπορείς να παρατηρήσεις στην παραπάνω έρευνα του ΟΟΣΑ, η Ελλάδα κατέχει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά άνεργων πτυχιούχων παγκοσμίως. Το επιχείρημα αυτό λοιπόν, καταπέφτει εν τη γενέσει του. Ακόμη όμως και να μην είχαμε απτές αποδείξεις, η λογική μας δεν μπορεί να συμβαδίσει με το συγκεκριμένο "αξίωμα" που συχνά-πυκνά ακούμε. Γιατί δηλαδή κάποιος που έχει συγκεκριμένες βλέψεις (που δεν περιέχουν το πανεπιστήμιο) να αναγκάζεται να σπουδάζει για χάρη της ικανοποίησης των οικογενειακών - φιλικών - κοινωνικών επιθυμιών, ενώ ο ίδιος στην πραγματικότητα δεν θέλει; Προσωπικός μου φίλος που παίζει μια ντουζίνα μουσικά όργανα και δουλεύει σε ωδείο, μπήκε στη διαδικασία να τελειώσει Δημόσια Διοίκηση, χωρίς λόγο. Υπάρχουν παραδείγματα σε όλο τον κόσμο που αποδεικνύουν έμπρακτα ότι και χωρίς πτυχίο μπορεί κάποιος να βιώσει την επιτυχία. Κι αν ο Μπιλ Γκέιτς είναι ακραίο δείγμα, ας μη θεωρούμε επιτυχημένους μόνο αυτούς που έβγαλαν πολλά λεφτά, ρίξε μια ματιά γύρω σου, θα βρεις σίγουρα κάποιον που παράτησε τις σπουδές για να κάνει κάτι τελείως διαφορετικό και εν τέλει είναι ευτυχισμένος με αυτό.

"Πήγαινε στο πανεπιστήμιο να ανοίξει το μυαλό σου"

Εδώ η αλήθεια είναι μισή. Αρχικά γιατί η λογική των φοιτητών (χωρίς να έχουν άλλη επιλογή) είναι καθαρά βαθμοθηρική, αφού έτσι τους έμαθε το εκπαιδευτικό σύστημα ήδη από τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Από την άλλη, υπάρχουν πολλά ιδιωτικά πανεπιστήμια που προσφέρουν γενικές γνώσεις στην αρχή μέχρι να αρχίσουν να δίνουν την εξειδίκευση που ο καθένας έχει επιλέξει. Δυστυχώς αυτά όμως είναι προσβάσιμα για λίγους ενώ υπάρχει και η επιλογή των σπουδών στο εξωτερικό που αφορά ακόμη λιγότερους οπότε δεν μπορεί να μπει στη συζήτηση. Ακόμη κι αν τελικά όντως "ανοίξει το μυαλό σου", δεν θα κάτσεις στην Ελλάδα ακριβώς γιατί καταλαβαίνεις ότι δεν υπάρχει κανένα μέλλον εδώ. Δεν είναι τυχαίο ότι 7/10 Έλληνες μετανάστες είναι πτυχιούχοι. 

Άλλωστε είναι προφανές πως ακριβώς οι πολλοί φοιτητές είναι ένας από τους λόγους που στο πανεπιστήμιο δεν "ανοίγει το μυαλό σου". Όπως επισημαίνεται στην έκθεση του ΟΟΣΑ για την Ελλάδα το 2011: "Είναι επιτακτική η μείωση των εισακτέων στο σύστημα ανώτατης εκπαίδευσης". Από την άλλη, αν όντως επιθυμείς να ανοίξει το μυαλό σου, το ιντερνέτ σου παρέχει αυτή τη δυνατότητα και μάλιστα προσφέροντάς σου υπερπληθώρα επιλογών, για πεδίο γνώσεων που πραγματικά θα σε ενδιαφέρει και όχι για περιττά πανεπιστημιακά μαθήματα που θα τα παρακολουθήσεις μόνο για να πάρεις βαθμό. Με το θέμα είχαμε ασχοληθεί και παλαιότερα και είχαμε δείξει με παραδείγματα πόσο εμείς οι ίδιοι είχαμε επωφεληθεί από τα συγκεκριμένα "ιντερνετικά πανεπιστήμια".

"Αν δεν έχεις πτυχίο πώς θα μπεις στο δημόσιο;"

Άλλο ένα επιχείρημα που τείνει να εκλείψει με όλα όσα συμβαίνουν στον δημόσιο τομέα τα τελευταία χρόνια. Αφενός γιατί πλέον ούτε το δημόσιο είναι ακριβώς αυτό που λέμε "σίγουρη δουλειά" και αφετέρου γιατί το να δουλεύεις στο δημόσιο είναι ίσως ό,τι πιο βαρετό μπορείς να κάνεις. Ειδικά όταν η αξιολόγηση είναι άγνωστη λέξη αλλά και πρακτικά δεν υπάρχει καμία εξέλιξη πέραν του μισθού (μέχρι να σταματήσει και αυτή).

Όπως και να το κάνουμε, φαντάζει αδύνατο για έναν νέο άνθρωπο να ονειρεύεται να κάθεται πίσω από έναν γκισέ κάνοντας καθημερινά τις ίδιες μηχανικές κινήσεις. Αν υποθέσουμε πως υπάρχει ένας τέτοιος, ακόμη κι εκείνος θα απογοητευτεί στην πορεία. Γιατί σίγουρα δεν θα ήθελε να μένει στάσιμος, γεγονός που είναι σχεδόν βέβαιο όταν μιλάμε για τον δημόσιο τομέα που εξελίσσεται με ρυθμούς... κουτσής χελώνας. Για παράδειγμα, όσο και να χαίρεται ένας υπάλληλος της εφορίας για το ότι εργάζεται στο δημόσιο, είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα καταλήξει να βαριέται τη δουλειά του (αν όχι τη ζωή του). 

"Πώς θα βρεις δουλειά χωρίς πτυχίο;"

Εδώ το επιχείρημα έρχεται σε κόντρα με την πραγματικότητα. Σε μια τόσο κουτσουρεμένη αγορά εργασίας όπως η ελληνική που ουσιαστικά αγνοεί τα πτυχία (και δικαίως) είναι πολύ σημαντικό να μπορείς μόνος σου να δημιουργείς τις προϋποθέσεις για να μπορείς να κερδίσεις μία δουλειά. Για την πλειοψηφία των επαγγελμάτων που υπάρχουν εκεί έξω τα πτυχία δεν αποδεικνύουν τίποτα. Βάλε τον εαυτό σου στη θέση του εργοδότη και αναρωτήσου: θα έδινες μια θέση εργασίας σε κάποιον με πλούσιο βιογραφικό ή σε έναν άλλον που ξέρεις στην πράξη ότι μπορεί να κάνει τη δουλειά για την οποία τον προορίζεις; Μάλλον το δεύτερο. Βέβαια ακόμη κι εκείνοι που τελικά ολοκληρώνουν τις σπουδές τους, δεν είναι ευτυχισμένοι με αυτές. Σε παλαιότερη έρευνα της έντυπης Ελευθεροτυπίας που αφορούσε απόφοιτους σχολών παρατηρούμε πως οι πτυχιούχοι μετά την ολοκλήρωση των σπουδών τους δήλωσαν στο εξωφρενικά μεγάλο ποσοστό του 90% ότι επέλεξαν λάθος σχολή και ότι αν ξανασυμπλήρωναν τώρα το μηχανογραφικό τους δελτίο δεν θα δήλωναν τη σχολή που μόλις αποφοίτησαν. Πολλοί δεν είναι;

Είναι χαρακτηριστικό πως σε χώρες του εξωτερικού όπως οι Η.Π.Α., οι νέοι, εκμεταλλευόμενοι την τεχνολογία δημιουργούν μόνοι τους τις δουλειές τους. Έτσι καταφέρνουν είτε να βγάζουν χρήματα από αυτές (όπως οι YouTubers) είτε να πωλούν τις ιδέες τους κάποιον που μπορεί να επενδύσει περισσότερα σε αυτές. Μπορεί εδώ οι συνθήκες να είναι δυσκολότερες, αλλά διάολε, οι καλοί δεν χάνονται...

Νίκος Μπόβολος

https://provocateur.gr/prisma/13116/aksizei-na-spoydasw-telika (ανακτήθηκε 7/2/2021)

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ

1. Για ποιους λόγους, σύμφωνα με το κείμενο, οι σημερινοί νέοι επιζητούν σπουδές πανεπιστημιακού επιπέδου; Συμφωνείς με αυτούς τους λόγους;

2. Αφού μελετήσεις το παραπάνω ιστόγραμμα του ΟΟΣΑ, να γράψεις ένα άρθρο, όπου θα εξετάζεις τους λόγους για τους οποίους η Ελλάδα κατέχει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά άνεργων πτυχιούχων παγκοσμίως. 

3. Να οργανώσετε ένα debate, σύμφωνα με το πρότυπο της Πολύτροπης Γλώσσας. Το κύριο ερώτημα είναι: «αξίζει να σπουδάσω τελικά;». 

4. Να βρείτε τέσσερις δείκτες που ορίζουν τον κειμενικό τύπο του παραπάνω κειμένου. 

5ο ΚΕΙΜΕΝΟ 

JOHN WILLIAMS

Ο ΣΤΟΟΥΝΕΡ (Μετάφραση Αθηνά Δημητριάδου)

(απόσπασμα)

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Το μυθιστόρημα περιγράφει τη ζωή και τη σταδιοδρομία του Στόουνερ, ενός νέου γεννημένου στη δύση του 19ου αιώνα σ’ ένα μικρό χωριό του Μιζούρι από αγρότες γονείς, ο οποίος, ενώ ξεκίνησε τις σπουδές του στη Γεωπονική Σχολή του πανεπιστημίου της Κολούμπια, τις εγκατέλειψε για να σπουδάσει Αγγλική Φιλολογία στο ίδιο πανεπιστήμιο, όπου και σταδιοδρόμησε ως βοηθός καθηγητή. Το σημαντικότερο στοιχείο του μυθιστορήματος, σύμφωνα με τον συγγραφέα, είναι η συνείδηση του έργου, του επαγγέλματος που έχει ο Στόουνερ… «Η αγάπη είναι αυτό που μετράει».

   Τα μαθήματα του σχολείου ο Στόουνερ τα έκανε σαν να ήταν κι αυτά αγγαρείες, κάπως λιγότερο κουραστικές από τις δουλειές στο κτήμα. Όταν τελείωσε το γυμνάσιο, την άνοιξη του 1910, νόμιζε ότι είχε έρθει η ώρα να αναλάβει κι άλλες δουλειές στο κτήμαˑ ο πατέρας του σαν να μη δούλευε πια τόσο σβέλτα, όσο άλλοτε,  του φαινόταν όλο και πιο κουρασμένος. 

Όμως ένα βράδυ, προς το τέλος της άνοιξης αφού οι δυο άντρες είχαν περάσει ολόκληρη μέρα βοτανίζοντας τα αραποσίτια, ό πατέρας του του άνοιξε κουβέντα  στην κουζίνα, όταν είχαν πια αποφάει.

«Την περασμένη βδομάδα πέρασε από δω ο αγροκόμος».

Ό Γουίλιαμ σήκωσε τα μάτια από τον κόκκινο και άσπρο καρό μουσαμά που είχαν στρωμένο στο τραπέζι της κουζίνας. Δεν είπε τίποτα.

«Άνοιξε, λέει, μια καινούργια σχολή στο πανεπιστήμιο, στην Κολούμπια. Γεωπονική Σχολή τη λένε. Λέει πώς θα 'ναι καλό για σένα να πας. Τέσσερα χρόνια είναι». 

«Τέσσερα χρόνια», είπε ό Γουίλιαμ. «Θέλει λεφτά;» 

«Να βρεις καμιά δουλίτσα, να πληρώνεις στέγη και τροφή. Η μάνα σου έχει έναν πρώτο ξάδερφο πού έχει κτήμα λίγο πιο έξω από την Κολούμπια. Θα θέλεις και βιβλία και ποιος ξέρει τι άλλο. Θα σου στέλνω κι εγώ δύο-τρία δολάρια τον μήνα».

Ό Γουίλιαμ ακούμπησε τις παλάμες του ανοιχτές στο τραπεζομάντιλο που γυάλιζε αχνά στο φως της λάμπας. 'ΩΣ τώρα δεν είχε πάει ποτέ του πω μακριά από το Μπούνβιλ, πού ήταν δεκαπέντε μίλια απόσταση. Ξεροκατάπιε για να βγει ή φωνή του σταθερή.

«Θα τα βγάλεις πέρα μόνος σου με το χτήμα;» ρώτησε.

«Θα τα φέρουμε βόλτα με τη μάνα σου. Θα σπείρω στάρι στα επάνω είκοσι άκρ κι έτσι θα γλιτώσουμε την πολλή δουλειά με τα χέρια».

Ό Γουίλιαμ κοίταξε τη μητέρα του. «Τι λες, μάνα;»

«Να κάνεις ό,τι σου λέει ό πατέρας σου», του απάντησε άτονα.

«Σοβαρά, θέλεις να πάω;» ρώτησε σαν να είχε κάποια ελπίδα ότι ή απάντηση θα ήταν αρνητική. «Σοβαρά, το θέλεις;»

Ό πατέρας του αναδεύτηκε στην καρέκλα του. Κοίταξε τα χοντρά, ροζιασμένα δάχτυλά του, εκεί πού το δέρμα είχε σκάσει και το χώμα είχε εισχωρήσει τόσο βαθιά, ώστε δεν έφευγε πια, όσο και να τα έπλενε. Μετά τα έδεσε πάνω από το τραπέζι, σχεδόν σαν να προσευχόταν.

«Εγώ γράμματα της προκοπής δεν έμαθα», είπε κοιτάζοντας τα χέρια του. «Έπιασα δουλειά στο χωράφι με το πού τέλειωσα την έκτη δημοτικού. Σαν νέος δεν τα είχα πάρει με καλό μάτι τα γράμματα. Άλλα τώρα πια, τί να πω. Μου φαίνεται ότι χρόνο με το χρόνο ή γη στεγνώνει, είναι όλο και πιο δύσκολο να τη δουλέψειςˑ δεν καρπίζει πια όπως τότε πού ήμουνα παιδί. Ο αγροκόμος λέει ότι στο πανεπιστήμιο έχουν καινούργιες ιδέες, σου μαθαίνουν πώς να κάνεις το ένα και το άλλο. Μπορεί να 'χει δίκιο. Καμιά φορά, εκεί πού δουλεύω στο χωράφι, σκέφτομαι». Κόμπιασε. Τα δάχτυλά του σφίχτηκαν ακόμη περισσότερο, τα δεμένα χέρια αφέθηκαν να πέσουν στο τραπέζι. «Σκέφτομαι—» Κοίταξε σκυθρωπός τα χέρια του και κούνησε το κεφάλι του. «Θα πας στο πανεπιστήμιο το φθινόπωρο πού μας έρχεται. Θα τα βγάλουμε πέρα ή μάνα σου κι εγώ».

Πρώτη φορά άκουγε τον πατέρα του να λέει τόσα πολλά λόγια. Το φθινόπωρο πήγε στην Κολούμπια και γράφτηκε στο πανεπιστήμιο, στο πρώτο έτος της Γεωπονικής Σχολής.

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ

1. Για ποιους λόγους, σύμφωνα με το παραπάνω απόσπασμα, ο Στόουνερ ακολούθησε σπουδές στη Γεωπονική σχολή;

2. Ο Στόουνερ διψάει για γράμματα; Επιθυμεί να σπουδάσει την επιστήμη της γης;

3. Να περιγράψετε τη σχέση του Στόουνερ με τους γονείς του.

4. «Θα πας στο πανεπιστήμιο το φθινόπωρο πού μας έρχεται. Θα τα βγάλουμε πέρα ή μάνα σου κι εγώ». Την ημέρα της ανακοίνωσης του πατέρα για τις μελλοντικές σπουδές του, ο Στόουνερ γράφει μια σελίδα στο αγαπημένο του ημερολόγιο, εκφράζοντας σκέψεις και συναισθήματα. Συνεχίζετε εσείς…

5. Στο απόσπασμ α εναλλάσσεται η αφήγηση με τον διάλογο. Να σχολιάσετε τη λειτουργία των δύο κειμενικών δεικτών και να χαρακτηρίσετε το ύφος του κειμένου.

6ο ΚΕΙΜΕΝΟ 

Επαγγελματικός προσανατολισμός 

 https://www.youtube.com/watch?v=ip_j4fCqF7s&ab_channel=StathisKollias\

Αν τέλειωσες γυμνάσιο και θες να μορφωθείς

πριν πάρεις μιαν απόφαση, καλά να το σκεφτείς,

κι αυτά που λένε γύρω σου να μην τ’ ακούς ποτέ

μονάχος σου να ψάξεις να δεις τι γίνεται,

καλές οι επιστήμες και τα διπλώματα

το θέμα όμως είναι τι γίνεται μετά.


Λοιπόν που λες, το πρόβλημα δεν είναι το να μπεις

είναι που σου την έχουνε στημένη μόλις βγεις,

και όπως δεν υπάρχει και προγραμματισμός

αρχίζουνε τα κόλπα κι ο ανταγωνισμός,

καλό είν’ ένα δίπλωμα από Ανώτατη Σχολή

μα οι θέσεις είναι λίγες και οι απόφοιτοι πολλοί!


Γι’ αυτό σου λέω, σκέψου το και πρόσεξε πολύ

γιατί πριν από σένα την πάθανε πολλοί,

που πήραν το πτυχίο τους και με βαθμό καλό

κι αφού δουλειά δε βρήκαν, το κάνανε ρολό,

ρολό λοιπόν το κάναν κι όπως ήταν φυσικό

αφού το καμαρώσαν το βάλανε στον κ……….


Μουσική – στίχοι - ερμηνεία: Λουκιανός Κηλαηδόνης

Δίσκος: Ψυχραιμία παιδιά (1979)


ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ

Το τραγούδι του Λουκιανού Κηλαηδόνη γράφτηκε το 1979  και με σατιρικό τρόπο  σχολιάζει εύστοχα μία πραγματικότητα που έχει ριζώσει εδώ και δεκαετίες στις συνειδήσεις παιδιών και γονέων.

α. Ποια θέματα θίγονται στους στίχους;

β. Το περιεχόμενο του τραγουδιού, πιστεύετε ότι έχει εφαρμογή στη σύγχρονη παγκοσμιοποιημένη αγορά εργασίας;

γ. Δημιουργήστε ομαδικά ένα δικό σας τραγούδι με ανάλογο θέμα σε όποιο είδος και ρυθμό επιθυμείτε.


7ο ΚΕΙΜΕΝΟ

Η εκπληκτική ιστορία του Οδυσσέα Τσενάι

Έχουν περάσει σχεδόν 21 χρόνια από την εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου όταν η Ελλάδα διχαζόταν μέσα από τα τηλεοπτικά παράθυρα για το αν έπρεπε να κρατήσει ένας μαθητής της Γ’ Γυμνασίου τη σημαία στην παρέλαση.

Ο μαθητής ήταν ο Οδυσσέας Τσενάι και η «πέτρα του σκανδάλου» το γεγονός ότι ήταν αλβανικής καταγωγής. Μία περιοχή, η Νέα Μηχανιώνα της Θεσσαλονίκης, διχάστηκε για το αν ο μικρός τότε Οδυσσέας θα κρατούσε τη σημαία, κάτι που επαναλήφθηκε τρία χρόνια αργότερα, όταν ο μαθητής είχε αριστεύσει στην Γ’ Λυκείου.

Και τις δύο φορές ο Οδυσσέας Τσενάι παραιτήθηκε του δικαιώματός του, με ολόκληρη τη χώρα -χωρισμένη σε δύο στρατόπεδα- να παρακολουθεί από τα δελτία ειδήσεων της τηλεόρασης την εξέλιξη της υπόθεσης, τις καταλήψεις σε σχολεία της περιοχής, τη στήριξη των συμμαθητών του το 2000, τη μεταστροφή της στάσης τους έπειτα από τρία χρόνια, αλλά και τις ρατσιστικές αντιδράσεις γονέων.

Σήμερα, ο Οδυσσέας Τσενάι δεν θυμίζει σε τίποτα τον μαθητή που βρέθηκε στο επίκεντρο της δημοσιότητας. Τελειώνοντας το σχολείο, πέρασε στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, επιλέγοντας τις ΗΠΑ για να ακολουθήσει το παιδικό του όνειρο, να σπουδάσει Ιατρική. Τελικά, όχι μόνο σπούδασε Ιατρική, αλλά πλέον ακολουθεί ακαδημαϊκή καριέρα.

Αφού αποφοίτησε από το Boston College, το 2009 ξεκίνησε το διδακτορικό του στο Πανεπιστήμιο του Harvard. Σειρά είχε το Νοσοκομείο Brigham and Women’s στη Βοστώνη, όπου ειδικεύτηκε στους τομείς της Κλινικής Παθολογίας και της Παθολογίας του γαστρεντερικού συστήματος και του ήπατος.

Από τον Ιούνιο του 2018 μέχρι σήμερα, ο απόφοιτος του Λυκείου της Νέας Μηχανιώνας είναι επίκουρος καθηγητής Παθολογίας στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Langone Health στη Νέα Υόρκη.

Ήταν Οκτώβρης του 2.000 όταν στο σχολείο του, στη Νέα Μηχανιώνα της Θεσσαλονίκης, συγκεντρώθηκαν δεκάδες μαθητές και γονείς. Σήκωσαν πανό και κάποιος έγραψε με σπρέι στον τοίχο «Έλληνα, η σημαία σού ανήκει».

Τόσο οι γονείς όσο και οι μαθητές με ιδιαίτερη ένταση υποστήριζαν την άποψη να μην κρατήσει το εθνικό σύμβολο μαθητής που δεν είναι Έλληνας. Μάλιστα, για κάποια λεπτά υπήρξαν έντονες λογομαχίες, όταν κάποιοι γονείς εναντιώθηκαν στην κατάληψη, συμφωνώντας ωστόσο με το αίτημα να μην είναι σημαιοφόρος στην παρέλαση ο νεαρός Τσενάι, μαθητής τότε της Γ’ Γυμνασίου.

Αντίστοιχη εικόνα επικρατούσε στις 22 Οκτωβρίου του 2003 στη Νέα Μηχανιώνα της Θεσσαλονίκης. Ο λόγος; Ο αριστούχος μαθητής Οδυσσέας Τσενάι επιλέχθηκε να κρατήσει την ελληνική σημαία στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου. Αν και πληρούσε όλες τις προϋποθέσεις, υπήρχε ένα «ελάττωμα», ικανό να πυροδοτήσει ρατσιστικές αντιδράσεις που επί μία δεκαετία περίπου ωρίμαζαν συστηματικά, με σποραδικές εξάρσεις, στο εσωτερικό της ελληνικής κοινωνίας: Ήταν Αλβανός.

Υποκινούμενοι πιθανώς από τους γονείς τους, η πλειονότητα των συμμαθητών του Οδυσσέα Τσενάι συμφώνησαν να προχωρήσουν στην κατάληψη του σχολείου εάν ο αριστούχος μαθητής επέμενε να παρελάσει ως σημαιοφόρος. «Εάν γίνει πόλεμος, ποιανού το μέρος θα πάρει;» έλεγαν.

Για να μη στενοχωρήσει τους συμμαθητές του, λοιπόν, ο Οδυσσέας δήλωσε ότι δεν επιθυμεί να κρατήσει τη σημαία. Τα πανό της κατάληψης έφυγαν από τους τοίχους του σχολείου και η μικρή κοινωνία της Νέας Μηχανιώνας άρχισε τις προετοιμασίες για τις εκδηλώσεις της 28ης Οκτωβρίου…

Τι και αν παρενέβησαν θεσμικοί παράγοντες, όπως ο τότε υφυπουργός Παιδείας Νίκος Γκεσούλης αλλά και ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωστής Στεφανόπουλος, και άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών, όπως ο Διονύσης Σαββόπουλος.

Η ένταση εκτονώθηκε μόνο όταν ο Τσενάι παραιτήθηκε του δικαιώματός του να είναι σημαιοφόρος του σχολείου του «για το καλό της κοινωνίας», όπως είχε δηλώσει ο ίδιος…

https://www.in.gr/2021/04/16/life/stories/ekpliktiki-istoria-tou-odyssea-tsenai-pou-vrisketai-21-xronia-meta-ratsistiko-paralirima-enantion-tou/

ανακτήθηκε 17/4/2021

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ

1.   Ποιες δυσκολίες αντιμετώπισε ο Οδυσσέας Τσενάι μέχρι να ικανοποιήσει το παιδικό όνειρό του να σπουδάσει ιατρική;

2.   Ποια στάση επέλεξε ο αριστούχος μαθητής στις αντιδράσεις που προέκυψαν για το θέμα της σημαίας; Συμφωνείτε με αυτή; Πώς θα ενεργούσατε εσείς κάτω από τις ίδιες συνθήκες και γιατί;

3.   Πού οφείλεται, κατά την άποψή σας, η λαμπρή πορεία που ακολούθησε ο Τσενάι στις σπουδές του; Να συντάξετε ένα άρθρο με θέμα τις δυσκολίες και τα εμπόδια στην εκπαιδευτική πορεία ενός μαθητή που αγαπάει τη μάθηση και τις σπουδές με στόχο να προβληματίσετε τους συμμαθητές σας.

4.   Να οργανώσετε έναν αγώνα λόγων ανάμεσα σε δύο ομάδες: Στη μία ομάδα, γονείς και μαθητές αντιτίθενται στην ανάθεση της σημαίας στον αριστούχο μαθητή και στην άλλη ομάδα, γονείς και μαθητές, την υπερθεματίζουν.

5.   Ο τότε πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κ. Στεφανόπουλος, είχε εκφραστεί για τον Οδυσσέα Τσενάι, τον Αλβανό σημαιοφόρο: «Ετούτο το παιδί μάς πείραξε μόνο και μόνο επειδή είναι Αλβανός. Εάν στη θέση του ήταν ο γιος του Αμερικανού πρέσβη, θα ενοχλείτο άραγε ο κόσμος; Δε νομίζω!». Πώς σχολιάζετε την παραπάνω άποψη; Να καταγράψετε τις παρατηρήσεις και τα σχόλιά σας με τη μορφή πρόχειρων σημειώσεων και στη συνέχεια να γράψετε ένα άρθρο που θα δημοσιευθεί στο ιστολόγιο του μαθήματος.

 8ο ΚΕΙΜΕΝΟ

Εγκώμιο στη μάθηση

Bertolt Brecht


Μάθαινε και τ’ απλούστερα!

Για όσους ο καιρός τους ήρθε,

Ποτέ δεν είναι αργά!

Μάθαινε το ΑΒΓ, δε σε φτάνει,

Μα εσύ να το μαθαίνεις!

Μην απογοητεύεσαι! Ξεκίνα!

Πρέπει όλα να τα ξέρεις!

Εσύ την εξουσία πρέπει να πάρεις.

Μάθαινε, άνθρωπε στο άσυλο!

Μάθαινε, άνθρωπε στη φυλακή!

Μάθαινε, γυναίκα στην κουζίνα!

Μάθαινε, εξηντάχρονε!

Εσύ την εξουσία πρέπει να πάρεις.

Ψάξε για σχολείο, άστεγε!

Προμηθεύσου γνώση, παγωμένε!

Πεινασμένε, βρες ένα βιβλίο: είναι ένα όπλο.

Εσύ την εξουσία πρέπει να πάρεις.

Μην ντρέπεσαι να ρωτήσεις, Σύντροφε!

Μην αφεθείς να πείθεσαι

Μάθε να βλέπεις εσύ ο ίδιος!

Ό,τι δεν ξέρεις ο ίδιος καθόλου δεν το ξέρεις.

Έλεγξε το λογαριασμό, εσύ Θα τον πληρώσεις.

Ψάξε με τα δάχτυλα κάθε σημάδι,

Ρωτώντας: πώς βρέθηκε αυτό εδώ.

Εσύ την εξουσία πρέπει να πάρεις.

https://www.lecturesbureau.gr/1/praise-in-learning-2265/ (ανακτήθηκε 17/4/2021)

 

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ

Αφού διαβάσετε το ποίημα του Μπέρτολτ Μπρεχτ, Εγκώμιο στη μάθηση, να απαντήσετε στις παρακάτω ερωτήσεις:

1.   Αξιολογώντας τα ρηματικά πρόσωπα που κυριαρχούν στο ποίημα και τον τίτλο, ποια στάση φαίνεται να ακολουθεί το ποιητικό υποκείμενο απέναντι στη μάθηση και στις σπουδές;

2.   Να γράψετε μία παράγραφο με αιτιολόγηση στην οποία να τεκμηριώνετε την προσωπική σας επιθυμία για σπουδές.

3.   Να δημιουργήσετε ένα ερωτηματολόγιο στα https://docs.google.com/forms/ στο οποίο θα διαμορφώσετε ερωτήσεις για να ανιχνεύσετε τα κίνητρα των συμμαθητών σας για σπουδές. Στη συνέχεια, μπορείτε να επεξεργαστείτε τις απαντήσεις και να συνθέσετε ένα κείμενο όπου θα καταγράφετε τα πορίσματά σας. Μπορείτε να το δημοσιεύσετε στο χρονολόγιο της τάξης σας.

4.   Να δημιουργήσετε μία παρουσίαση με ένα λογισμικό παρουσιάσεων με στίχους από το ποίημα του Μπρεχτ και ομόθεμες εικόνες από πίνακες ζωγραφικής που θα βρείτε στο https://artsandculture.google.com/



Τρίτη 3 Μαΐου 2022

Ο καλπασμός του Μουσά Μπαμπά (παραδοσιακοί και αστικοί μύθοι)

 


26/04/2022 

     Αγαπητό μου ημερολόγιο,

     Δεν μπορείς να πιστέψεις τί έγινε χθες! Θα σου τα πω όμως όλα από την αρχή:

     Τελικά πήγαμε εγώ, η Αιμιλία και η Δήμητρα αργά το απόγευμα στην πλατεία Τερψιθέας, για να ακούσουμε επιτέλους τον καλπασμό του Μουσά Μπαμπά. Θέλαμε από πολύ παλιά, από τότε που μας είχε πει ο παππούς της Αιμιλίας για τον μύθο, αλλά δυστυχώς κάθε χρόνο κάτι προέκυπτε και δεν μπορούσαμε και οι τρεις. Η Δήμητρα δεν το πίστευε, όμως, όπως έλεγε, ήθελε να έρθει μόνο και μόνο για να μας αποδείξει ότι δεν ισχύει.

     Έτσι λοιπόν, καθίσαμε δίπλα στο μαυσωλείο και για να περάσει η ώρα βάζαμε στοιχήματα και τσακωνόμασταν. Πλησίαζαν όμως τα μεσάνυχτα, κι εμείς αρχίσαμε να απογοητευόμαστε. Αρχίσαμε τότε εγώ και η Αιμιλία να ρωτάμε ακόμα και τους περαστικούς αν είχαν ακούσει τίποτα, αλλά όλοι απαντούσαν αρνητικά. “Θα σας περάσουν για τρελές!” μας πείραζε η Δήμητρα και γελούσαμε.

     Μετά από ώρα, αρχίσαμε να βαριόμαστε και η Αιμιλία μας ανακοίνωσε ότι θα περπατήσει έναν γύρο, κι αν ακουστούν καλπασμοί να τη φωνάξουμε αμέσως. Καθώς απομακρύνθηκε η Αιμιλία και δεν τη βλέπαμε πια, ξαφνικά ακούμε έναν ήχο σαν καλπασμό! Ξεκινάει τότε να φωνάζει με όλη της τη δύναμη η Δήμητρα “ΑΙΜΙΛΙΑ Ο ΜΟΥΣΑ ΜΠΑΜΠΑ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ! ΕΛΑ ΓΡΗΓΟΡΑ”. Πετάγεται κατευθείαν η Αιμιλία μπροστά μας, αλλά προς μεγάλη μας έκπληξη ο ήχος σταμάτησε. “Μα, τώρα μόλις ακούστηκαν οι καλπασμοί του αλόγου. Το ορκίζομαι!” αναφώνησε αγανακτισμένη η Δήμητρα που οι φίλες της δεν ήταν εντυπωσιασμένες.

     Τότε με ένα παιχνιδιάρικο ύφος, η Αιμιλία έκανε με το στόμα της τον ίδιο ήχο! Αρχίσαμε να γελάμε εγώ και αυτή με τα καμώματα της φίλης μας, με μόνη την Δήμητρα να στέκεται κατσουφιασμένη και φανερά ενοχλημένη. “Το ήξερα ότι είναι ψεύτικος ο μύθος!” δήλωσε. “Το καταλάβαμε!” απάντησα χλευαστικά εγώ και ξεκινήσαμε να περπατάμε προς τα σπίτια μας, προετοιμασμένες για τις κατσάδες που θα τρώγαμε από τους γονείς μας, που επιστρέφαμε στα σπίτια μας περασμένα μεσάνυχτα.

     Αυτά είχα να σου πω προς το παρόν. Τα λέμε αργότερα!


Σκαρμούτσου Αθανασία


Κυριακή 10 Απριλίου 2022

ο Έλβις ζει!

  


Σαν επιστέγασμα του προγράμματός μας, "με το φως του μύθου": παραδοσιακοί και αστικοί μύθοι, ήρθε η  περιδιάβασή μας στην ηλιόλουστη Θεσσαλονίκη των μύθων. Από την επιγραφή του Ορμίσδα στα Κάστρα και τους Κήπους του Πασά ως την οδό Μαύρης Πέτρας και το Μαυσωλείο του Μουσά Μπαμπά, οι μύθοι χάνονται μέσα στους αιώνες, αλλά εξακολουθούν να εμπνέουν τους νέους ανθρώπους να δημιουργούν τα δικά τους ευφάνταστα μικροδιηγήματα! 

Η οδός Μαύρης Πέτρας και ο μύθος της αέναης περιπλάνησης σε ένα άλλο σύμπαν εμφάνισε μπροστά μας τον Έλβις Πρίσλεϊ!

ο Έλβις ζει!

Στα μέσα του καλοκαιριού του 2021 και συγκεκριμένα στις 16 Ιουλίου, μαζί με την παρέα μου αρχίσαμε από περιέργεια να διαβάζουμε διάφορους μύθους που έχουν σχέση με την πόλη μας. Μας έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση ότι υπάρχουν πάρα πολλοί και οι περισσότεροι έχουν αναφορές στις περιοχές γύρω από το κέντρο της πόλης. Μέσα σε όλους αυτούς τους μύθους, αυτός που μας κέντρισε το ενδιαφέρον είναι ο μύθος που αναφέρεται στην οδό Μαύρης Πέτρας. Η συγκεκριμένη οδός, σύμφωνα με τον μύθο, οδηγεί σε αδιέξοδο στο ύψος των Κήπων του Πασά. Ο θρύλος θέλει κάθε τρεις μέρες στις 12 το βράδυ να εμφανίζεται ένας χαμένος δρόμος, που κανείς δεν γνωρίζει πού οδηγεί. Έτσι μαζί με τα υπόλοιπα παιδιά αποφασίσαμε να πάμε σε αυτόν τον δρόμο για να δούμε τι ισχύει τελικά και για να ζήσουμε λίγο αυτή την περιπέτεια.

Το επόμενο βράδυ λοιπόν μαζευτήκαμε και ξεκινήσαμε για τον προορισμό μας, συζητώντας για το τι μπορεί να συναντήσουμε, πώς θα αντιδράσουμε, συγχρονίζοντας τα ρολόγια μας. Καθώς κοντεύαμε, δύο φίλοι αποφάσισαν να φύγουν. Φοβήθηκαν, γιατί στη διαδρομή φτιάχναμε διάφορα σκηνικά για το τι θα βρούμε, φυσικά όλα τρομακτικά. Εμείς όμως συνεχίσαμε τη διαδρομή μας. Φτάσαμε περίπου 45 λεπτά πριν από τα μεσάνυχτα. Καθίσαμε εκεί κοντά και περιμέναμε τα ρολόγια μας να δείξουν 12 ακριβώς, για να ζήσουμε επιτέλους την εμπειρία του μύθου. Όμως δεν έγινε τίποτα απολύτως. Τα υπόλοιπα παιδιά, αγανακτισμένα για το πώς είναι δυνατόν να πιστεύουμε ό,τι διαβάζουμε, επέμεναν να φύγουμε. 

Την ώρα όμως που φεύγαμε, ξαφνικά, έσβησαν όλα τα φώτα του δρόμου ταυτόχρονα και ξεκίνησε να παίζει πολύ δυνατά μουσική. Προσπαθήσαμε να καταλάβουμε από πού ερχόταν και τι ακούγαμε. Όσο πηγαίναμε πιο κοντά στην αρχή της οδού «Μαύρης Πέτρας» καταλάβαμε ότι ακουγόταν μουσική του Elvis Presley. Αποφασίσαμε να προχωρήσουμε. Η μουσική ήταν συνεχώς και πιο δυνατή. Στο τέλος του δρόμου παρατηρήσαμε ένα σπίτι με έντονο φωτισμό από το οποίο προερχόταν η μουσική. Μόνο που αυτό το σπίτι δεν υπήρχε πριν! Ήμασταν σίγουροι γιατί τα είχαμε μετρήσει! Πλησιάσαμε και είδαμε πως η πόρτα ήταν ανοιχτή. Αποφασίσαμε τρία άτομα να μπούμε μέσα. Στο εσωτερικό του σπιτιού είδαμε να υπάρχουν παντού κρεμασμένες ολόσωμες φόρμες κεντημένες και κάπες σαν αυτές που φορούσε ο Elvis στις μουσικές του παραστάσεις. Το «Suspicious Minds» ακουγόταν καθώς προχωρούσαμε προς μια μεγάλη σάλα στην οποία καταλάβαμε ότι ήταν μαζεμένα αρκετά άτομα, τα οποία τραγουδούσαν και χειροκροτούσαν. Δεν μπορούσαμε να σκεφτούμε τι ζούμε γιατί ήμασταν ενθουσιασμένοι από τη μουσική. Ξαφνικά τα φώτα σβήνουν και μπροστά μας βρίσκεται ο Elvis να τραγουδά το «Burning love». Ήμασταν παρόντες σε μια συναυλία του Elvis Presley 44 χρόνια μετά τον θάνατό του! Μόλις τελείωσε το τραγούδι, ευχαρίστησε το κοινό και είπε, καθώς άφηνε το μικρόφωνο, «Elvis is still alive». Τα φώτα έσβησαν και εξαφανίστηκε. Τρέξαμε γρήγορα να βγούμε από το σπίτι και να συναντήσουμε την υπόλοιπη παρέα. Προσπαθήσαμε να τους εξηγήσαμε τι έγινε και φυσικά δεν μας πίστεψαν, γιατί ούτε και εμείς το πιστεύαμε. Την ώρα που βγαίναμε από το δρομάκι της οδού «Μαύρης Πέτρας» και ενώ οι υπόλοιποι μάς περνούσαν για τρελούς, ψιθύριζα, «ο Έλβις ζει!».

Αντώνης Πέγκος


"Το «Suspicious Minds» ακουγόταν καθώς προχωρούσαμε προς μια μεγάλη σάλα στην οποία καταλάβαμε ότι ήταν μαζεμένα αρκετά άτομα, τα οποία τραγουδούσαν και χειροκροτούσαν."






Πέμπτη 10 Μαρτίου 2022

Μαθηματικό Μαθητικό Φεστιβάλ 2022: Το βίντεό μας "Ποίηση και Μαθηματικά- Η Πάλη για την ομορφιά"


Στηρίζουμε τους μαθητές και τις μαθήτριες του Β2 Προτύπου ΓΕ.Λ. Θεσσαλονίκης.

Ψηφίζουμε το έργο συμμετοχής τους στο  2ο Διαδικτυακό Μαθηματικό Μαθητικό Φεστιβάλ
Ψηφίζουμε το έργο " Ποίηση και Μαθηματικά - Η Πάλη για την ομορφιά"
 (Κάνουμε like στο βίντεο στο YouTube).




 

Τρίτη 8 Μαρτίου 2022

Έλσα Κορνέτη

Την ημέρα που είναι αφιερωμένη στα δικαιώματα των γυναικών, η δημιουργική ομάδα του Β2, στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, συνομίλησε σε τηλεδιάσκεψη με την ποιήτρια Έλσα Κορνέτη. Η ποιήτρια απάντησε σε ερωτήσεις των μαθητών/τριών που αφορούσαν την ποιητική αλλά και πιο προσωπικές που σχετίζονται με τη ροπή της προς τη γραφή. Οι απαντήσεις της ήταν αφοπλιστικές: «Ηθελα να σπάσω τη γλώσσα και να διαρρήξω τους κανόνες της παίζοντας στο τερέν της πιο καλλιτεχνικής και αποτελεσματικής άσκησης ελευθερίας όπου μπορούσα να εκφραστώ». Το επιστέγασμα της επικοινωνίας μας με την Κορνέτη είναι τα μαθήματα ελευθερίας και πνευματικής ηθικής που πρέπει να αναζητούμε όλοι/ες στη ζωή μας, για να γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι.







Κυριακή 6 Μαρτίου 2022

Ταξίδι στη Θεσσαλονίκη των μύθων (έρευνα και μυθοπλασία)

 



 Η δημιουργία του χάρτη μας με τα τοπόσημα που συνδέονται με αστικούς μύθους έχει ολοκληρωθεί. Η περιήγηση επί χάρτου οδηγεί στη δημιουργική γραφή. Κάθε μαθητής/τρια εμπνέεται από το τοπόσημο της ομάδας του/της και γράφει ένα μικροδιήγημα (400-600 λέξεις) με υλικά τους μύθους που έχουν διαδοθεί γι' αυτό (κτίσμα, μνημείο, έργο τέχνης κ.α.) αλλά και με αρκετές δόσεις φαντασίας και πρωτότυπης μυθοπλασίας. Να ανεβάσετε τα μικροδιηγήματα στην e-class στις ΕΡΓΑΣΙΕΣ.

Στην τελική φάση του προγράμματός μας, θα πραγματοποιηθεί ο ζωντανός λογοτεχνικός περίπατος  στα σημεία έρευνας και δημιουργικής παραγωγής κειμένων.

ΧΡΗΣΗ: 1. Με κλικ πάνω στον χάρτη παρακολουθείτε τα σημεία ενδιαφέροντος

                 2. Με κλικ κάτω στη λεζάντα "tripline Ταξίδι στη Θεσσαλονίκη των μύθων" μπορείτε να ενημερωθείτε για το περιεχόμενο της έρευνας των ομάδων.

Τετάρτη 2 Μαρτίου 2022

Λογοτεχνία και Ιστορία: Ένα αφηγηματικό ταξίδι στον χρόνο με τον Ισίδωρο Ζουργό

 


  Από τον νοτάριο και αντιγραφέα κειμένων του 11ου αιώνα Σταυράκιο Κλαδά, τον ήρωα του τελευταίου βιβλίου του Ισίδωρου Ζουργού, και τη βυζαντινή εποχή που μελετούμε φέτος στη Β΄Λυκείου οδηγηθήκαμε στις ιδιαιτερότητες της  συγγραφής ενός ιστορικού μυθιστορήματος και στην  εν γένει περιπέτεια της γραφής. Εξάλλου, χρειαζόμασταν τις  συμβουλές του συγγραφέα των ευπώλητων για τον σχολικό διαγωνισμό Δημιουργικής Γραφής που έχει δρομολογήσει το σχολείο μας. Η τηλεδιάσκεψη-συνέντευξη που επιμελήθηκε η δημιουργική ομάδα των μαθητριών του Β1 ανέδειξε πολλά και εξαιρετικά ενδιαφέροντα θέματα τόσο της Λογοτεχνίας όσο και της Ιστορίας. Το ταξίδι στον χώρο και στον χρόνο κράτησε ζωντανό το ενδιαφέρον μας και μάς αποζημίωσε γενναιόδωρα με πνευματική απόλαυση. Έπεται και συνέχεια με Ποίηση...

Στιγμιότυπα








Δευτέρα 14 Φεβρουαρίου 2022

Σενάριο Λογοτεχνίας "Αγάπη"

 


Το σενάριό μας, με το τραγούδι της  Νατάσας Μποφίλιου και το ποίημα του Τόλη Νικηφόρου, προβλημάτισε για τις έννοιες της αγάπης και του έρωτα, προκάλεσε συναισθήματα, ενέπνευσε συνεφόλεξα, ψηφιακές αφηγήσεις, ερμηνευτικά σχόλια και, φυσικά, τα αγαπημένα των μαθητών/τριών μου χαϊκού!


ΦΥΛΛΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

(ενδεικτικές δραστηριότητες)

θεματική: Αγάπη και έρωτας

τίτλος σεναρίου: Αγάπη

ΚΕΙΜΕΝΟ 1

Καλλιτέχνης: Μποφίλιου Νατάσα

Άλμπουμ: Εισιτήρια διπλά

Συνθέτης: Καραμουρατίδης Θέμης

Στιχουργός: Ευαγγελάτος Γεράσιμος

Έτος Κυκλοφορίας: 2010

 


https://www.youtube.com/watch?v=h7D_ByCGmJ4

Οι μεγάλες αγάπες

Να μπορούσα ν’ αλλάξω του κόσμου

τις καινούριες μεγάλες αγάπες που περνάνε

Να μπορούσα με μια και καλή

να τις κάνω πολύ πιο πολύ να κρατάνε

Να μπορούσα ν’ αλλάξω κι εκείνο

που με πιάνει μια λύσσα να δίνω σ’ όποιον τύχει

Να μπορούσα να μη μετανιώνω

στην καρδιά όταν πρέπει να υψώνω νέα τείχη

Κι αν αγαπώ, θέλω ν’ ακούω πως μ’ αγαπάνε

κι αν αφεθώ, να `χουνε κάπου να με πάνε

Και θ’ αφεθώ, αρκεί να δω πως κάπου πάω

αρκεί αυτό αυτό σημαίνει αγαπάω

Να μπορούσα ν’ αλλάξω του κόσμου

τα θα είμαι κοντά σου για πάντα που ξεχνιούνται

Να μπορούσανε μια και καλή

όσοι φεύγουν αυτά που έχουν πει να θυμούνται

Κι αν αγαπώ, θέλω ν’ ακούω πως μ’ αγαπάνε

κι αν αφεθώ, να `χουνε κάπου να με πάνε

Και θ’ αφεθώ, αρκεί να δω πως κάπου πάω

αρκεί αυτό αυτό σημαίνει αγαπάω

αυτό σημαίνει αγαπάω


ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 1

Α) Σε ποιες « μεγάλες αγάπες» αναφέρεται, κατά τη γνώμη σας, το τραγούδι;

Β) Να δημιουργήσετε ένα συννεφόλεξο με την εφαρμογή https://wordart.com/ με λέξεις που δείχνουν τα συναισθήματα και τις σκέψεις που σας δημιουργήθηκαν μετά την ανάγνωση και ακρόαση του τραγουδιού.

ΚΕΙΜΕΝΟ 2

Τόλης Νικηφόρου

Σ' αγαπώ

δυο λέξεις έξι γράμματα

το όνειρο είναι όνειρο

αυτό είναι σ’ αγαπώ

από το άλφα ως το ωμέγα του

αυτό είναι σ’ αγαπώ

δυο λέξεις που κανείς

δεν πρόφερε ως τώρα

και μόλις ανακάλυψα εγώ


με την ομίχλη

με το άρωμα του ονείρου

όμως απτές, πραγματικές

όπως η γη 

όπως η ανάσα σου 

εσύ τρομάζεις κι εγώ τρέμω

μα σ’ αγαπώ

μ’ όλα τα γράμματα

μ’ όλα τα ρήματα

τα επιφωνήματα

με τη σιωπή μου

σ’ αγαπώ

(από τη συλλογή Το μυστικό αλφάβητο, 2010 )

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 2

Αφού διαβάσετε το ποίημα που έχει αναρτηθεί στην e-class και στο μάθημα Νεοελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία, να αποτυπώσετε γραπτά τις εντυπώσεις σας στον ΤΟΙΧΟ της e-class  ηλεκτρονικά.