Regressverbot και Μίλτος Σαχτούρης

  Ο Μίλτος Σαχτούρης παρουσιάζει το 1944 ποιήματα στο περιοδικό Τα Νέα Γράμματα και εκδίδει το 1945 την πρώτη, αναγνωρισμένη, ποιητική συλλογή του Η Λησμονημένη. Η κατάκτηση όμως της προσωπικής του γραφής έρχεται με τη δεύτερη συλλογή του Παραλογαίς. Ξέρομε πιστεύω όλοι τα αφηγηματικά δημοτικά τραγούδια (λ.χ. το τραγούδι «Του νεκρού αδελφού» με τον Κωνσταντίνο και την Αρετή) που ονομάζονται: παραλογές. Ο Σαχτούρης χρησιμοποιεί τον όρο, σ’ ένα βαθμό, καταχρηστικά, πάντως όμως μερικά ποιήματα της συλλογής έχουν μια μορφή αφηγηματική. Ωστόσο είναι επίσης νόμιμο, για έναν υπερρεαλιστή, η λέξη παραλογή να παραπέμπει στο παράλογο, εφόσον αρκετά από τα δημοτικά τραγούδια-παραλογές στηρίζονται στο παράλογο στοιχείο (όπως αίφνης είναι παράλογο να σέρνει ο πεθαμένος Κωνσταντής τη ζωντανή αδελφή του, για να τηρήσει την υπόσχεση που έδωσε, όταν ήταν κι αυτός ζωντανός, στη μάνα του). Και είναι επίσης ενδεικτικό της γνησιότητάς του ότι ο Σαχτούρης, με την (και όχι αποκλειστικά) υπερρεαλιστική αγωγή του, συναντά μόνος του, χωρίς έξωθεν βοήθεια, τις ρίζες του παράλογου στα δημοτικά μας τραγούδια.

Αλέξανδρος Αργυρίου, «Ο Μίλτος Σαχτούρης και ο υπερρεαλισμός». Διαδοχικές αναγνώσεις Ελλήνων υπερρεαλιστών, Εκδόσεις Γνώση, Αθήνα 21985, 221-222.

Τὰ δῶρα (από τη συλλογή "Παραλογαίς" - 1948)

Σήμερα φόρεσα ἕνα

ζεστὸ κόκκινο αἷμα

σήμερα οἱ ἄνθρωποι μ᾿ ἀγαποῦν

μιὰ γυναίκα μοῦ χαμογέλασε

ἕνα κορίτσι μοῦ χάρισε ἕνα κοχύλι

ἕνα παιδὶ μοῦ χάρισε ἕνα σφυρί

Σήμερα γονατίζω στὸ πεζοδρόμιο

καρφώνω πάνω στὶς πλάκες

τὰ γυμνὰ ποδάρια τῶν περαστικῶν

εἶναι ὅλοι τους δακρυσμένοι

ὅμως κανεὶς δὲν τρομάζει

ὅλοι μείναν στὶς θέσεις ποὺ πρόφτασα

εἶναι ὅλοι τους δακρυσμένοι

ὅμως κοιτάζουν τὶς οὐράνιες ρεκλάμες

καὶ μιὰ ζητιάνα ποὺ πουλάει τσουρέκια

στὸν οὐρανό

Δυὸ ἄνθρωποι ψιθυρίζουν

τί κάνει τὴν καρδιά μας καρφώνει;

ναὶ τὴν καρδιά μας καρφώνει

ὥστε λοιπὸν εἶναι ποιητής

Η ποιητική συλλογή ‘Παραλογαίς’ ενέπνευσε μια ομάδα μουσικών από τη Θεσσαλονίκη, τους ‘’Regressverbot’’

https://www.youtube.com/watch?v=Gpu1wl4hnXU

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΣΗΣ

 

ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΣΕ ΑΛΛΟΓΛΩΣΣΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

 

BΑΣΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ: Tο συγκεκριμένο πρόγραμμα έχει οργανωθεί για να συμπληρώσει τις γνώσεις του κοινού-στόχος των διδασκόντων την ελληνική γλώσσα ως δεύτερη/ξένη στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα, μετά την αποτελεσματική και επιτυχή διεξαγωγή των Διαδρομών για τη διδασκαλία της ελληνικής στο εξωτερικό, από το 2007 ως σήμερα, ικανοποιείται ένα πάγιο αίτημα των ενδιαφερομένων να λειτουργεί αντίστοιχο πρόγραμμα από απόσταση επιμόρφωσης στην ημεδαπή. Το πρόγραμμα αποτελεί τη δεύτερη διακριτή Διαδρομή ενός συστήματος από απόστασης εκπαίδευσης που υλοποιεί το Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας στο πλαίσιο της επιμόρφωσης των διδασκόντων και του καταστατικού του ρόλου για την ενίσχυση, προαγωγή, προβολή και ουσιαστική υποστήριξη της ελληνικής γλώσσας.

ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΕΠΙΛΕΞΙΜΟΤΗΤΑΣ: Εξ αντικειμένου το πρόγραμμα αφορά τους συναδέλφους που διδάσκουν την ελληνική ως δεύτερη/ξένη ανεξάρτητα με το διδακτικό συγκείμενο. Οι ενδιαφερόμενοι/ες για το πρόγραμμα πρέπει να είναι απόφοιτοι σχετικών πανεπιστημιακών τμημάτων (ελληνικής ή ξένης φιλολογίας, παιδαγωγικών τμημάτων κ.τ.λ.) ή και άλλων πανεπιστημιακών τμημάτων της αλλοδαπής ή της ημεδαπής (με σχετική, όμως, εμπειρία στη διδασκαλία της ελληνικής ως δεύτερης/ξένης) και να διαμένουν μόνιμα ή προσωρινά στην Ελλάδα.


Συνεπώς στο πρόγραμμα μπορούν, ενδεικτικά, να συμμετέχουν απόφοιτοι των προαναφερόμενων τμημάτων, που είναι:

- Διδάσκοντες που υπηρετούν στη δημόσια εκπαίδευση.

- Διδάσκοντες από το χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης.

- Διδάσκοντες που διδάσκουν την ελληνική ως δεύτερη/ξένη ως εθελοντές, σε ΜΚΟ, παράλληλα με το κύριο αντικείμενο εργασίας τους.
Σημειώνεται πως στο πρόγραμμα δεν μπορούν να συμμετέχουν συνάδερφοι που διαμένουν στο εξωτερικό, καθώς τους τελευταίους αφορά η πρώτη διαδρομή του συστήματος ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ. Επιπλέον, το πρόγραμμα αφορά όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, καθώς οι ενότητες έχουν οργανωθεί με τέτοιο τρόπο που να καλύπτουν τα βασικότερα ειδικά ζητήματα διδακτικής μεθοδολογίας.

Η επιμόρφωση είναι αδάπανη για τους επιμορφούμενους

και το πρόγραμμα υλοποιείται δύο φορές το χρόνο, με έναρξη τον Οκτώβριο και τον Μάρτιο αντιστοίχως.

ΣΤΟΧΟΣ:

Στόχος του προγράμματος είναι η επιμόρφωση των διδασκόντων σε σημαντικά ζητήματα διδασκαλίας που άπτονται της ελληνικής ως δεύτερης/ξένης γλώσσας, αλλά και η χαρτογράφηση των διδασκόντων, η ανταλλαγή καλών πρακτικών και κοινών σημείων προβληματισμού, καθώς και η οργάνωση μιας κοινότητας που αισιοδοξεί να έχει διαρκή και αποτελεσματική παρουσία στο χώρο της διδασκαλίας, της εκμάθησης και της αξιολόγησης της ελληνικής γλώσσας.
ΕΝΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΟΜΑΔΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ: Η επιμόρφωση οργανώνεται με την υποχρεωτική συμμετοχή στις έξι ακόλουθες ενότητες:

1. Θέματα διδασκαλίας των δεξιοτήτων στην εκμάθηση της ελληνικής ως δεύτερης/ξένης

2. Διδασκαλία της γραμματικής, του λεξιλογίου και της προφοράς

3. Θέματα αξιολόγησης

4. Διδασκαλία ξένης γλώσσας με Η/Υ (Computer Assisted Language Learning)

5. Διγλωσσία

6. Διαπολιτισμική Εκπαίδευση

Το υλικό των παραπάνω ενοτήτων είναι ανοιχτό και προσβάσιμο στους συμμετέχοντες καθόλη τη διάρκεια του προγράμματος. Κάθε ενότητα θεωρείται ως μια ομάδα εργασίας που αποτελείται από: τους συμμετέχοντες, το συντονιστή και τους διδάσκοντες. Στο γενικό πλαίσιο δε του προγράμματος την ευθύνη έχουν οι υπεύθυνοι διαχείρισης, ενώ η τεχνική υλοποίηση αφορά ειδικό συνεργάτη. Η ενότητα υλοποιείται με βάση το χρονοδιάγραμμα, δηλαδή ο συντονιστής και τα μέλη της ομάδας εργασίας της κάθε ενότητας συμμετέχουν στο αντίστοιχο φόρουμ, κατά τις ημερομηνίες που αναγράφονται στο χρονοδιάγραμμα υλοποίησης. Στο τέλος της κάθε ενότητας αξιολογείται η συμμετοχή των επιμορφούμενων με βάση μια ειδική δοκιμασία. Μετά την επιτυχή παρακολούθηση του προγράμματος, χορηγείται Πιστοποιητικό Εξειδίκευσης.

Περισσότερες πληροφορίες   http://elearning.greek-language.gr/

 

Φεγγάρι, δοξασίες και ποίηση

  Η πανσέληνος συνδέεται παραδοσιακά στη λαϊκή αντίληψη με την αϋπνία, τις επιληπτικές κρίσεις (από όπου και η συνώνυμη λέξη «σεληνιασμός» για την ασθένεια επιληψία) και διάφορα μαγικά «φαινόμενα» όπως η λυκανθρωπία. Ωστόσο, οι ψυχολόγοι δεν έχουν βρει πειστικές ενδείξεις ότι η πανσέληνος έχει επιδράσεις πάνω στην ανθρώπινη συμπεριφορά. Οι σχετικές στατιστικές μελέτες δεν συμφωνούν μεταξύ τους, καθώς άλλες δείχνουν θετική και άλλες αρνητική συσχέτιση.
Πολλοί νεοπαγανιστές πραγματοποιούν ένα μηνιαίο τελετουργικό, το Esbat, σε κάθε πανσέληνο, ενώ οπαδοί παραδοσιακών κινέζικων θρησκευτικών δοξασιών ετοιμάζουν τις προσφορές τους προς τους προγόνους τους και θεότητες σε κάθε πανσέληνο και νέα σελήνη.

Το φεγγάρι του Λόρκα

ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΜΟΡΙΩΝ

 Για να μετατρέψετε τους βαθμούς σε μόρια, ακολουθήστε τις οδηγίες του κ. Ιωάννη Κουράκλη, υπεύθυνου Σ.Ε.Π. του ΚΕΣΥΠ  Καλαμάτας. Η εφαρμογή που δημιούργησε είναι πολύ φιλική στο χρήστη και θα σάς διευκολύνει να υπολογίσετε με ακρίβεια τα μόριά σας.

Καλά αποτελέσματα!

http://users.sch.gr/ikouraklis/moria.htm

Social Μedia και εκπαίδευση: Μια διατριβή που μάς αφορά...

 Ο καλός συνάδελφος και ''διαδικτυακός'' φίλος Χαράλαμπος Γεωργάκαινας ολοκλήρωσε με μεγάλη επιτυχία την εκπόνηση και παρουσίαση της μεταπτυχιακής του διατριβής στα "κοινωνικά μέσα και την εκπαίδευση" και μάς προσφέρει τεκμηριωμένες απόψεις για τη χρήση των διαδικτυακών μέσων στο χώρο της εκπαίδευσης. Με την ευκαιρία της ανάρτησης, τον ευχαριστώ ιδιαίτερα που συμπεριέλαβε και το ιστολόγιό μου (σελίδα 103-105) στις περιπτώσεις μελέτης της εργασίας του και με κάνει να προβληματιστώ περαιτέρω για τη σκοποθεσία και την αποτελεσματικότητα του εγχειρήματός μου.

διατρβή του Χαράλαμπου Γεωργάκαινα from Eleni Papadopoulou

Presentation+georgakainas2 from Eleni Papadopoulou

Πόσο επίκαιρος είναι σήμερα ο Μπ. Μπρεχτ!

  Οι λέξεις που κυκλοφορούν στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα της ημέρας ενεργοποίησαν ''στου νου τ' αυλάκια'' αποσπάσματα από ποιήματα και θεατρικά του Μπ. Μπρεχτ.

...

Όταν ήρθαν να πάρουν τους τσιγγάνους δεν αντέδρασα.

Δεν ήμουν τσιγγάνος.

Όταν ήρθαν να πάρουν τους κομμουνιστές δεν αντέδρασα.

Δεν ήμουν κομμουνιστής.

Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους δεν αντέδρασα.

Δεν ήμουν Εβραίος.

Όταν ήρθαν να πάρουν εμένα δεν είχε απομείνει κανείς για να αντιδράσει.

Αλλαγή του τροχού

Κάθομαι στην άκρη του δρόμου.

Ο οδηγός αλλάζει τον τροχό.

Δε μου ΄δωσε χαρά ο τόπος πού έμενα.

Δε μου δίνει χαρά ο τόπος πού πάω.

Τότε γιατί κοιτάω την αλλαγή του τροχού

μ΄ αδημονία;

άλλαξε τον κόσμο: τό´χει ανάγκη…

Aπόσπασμα από το θεατρικό έργο Η απόφαση (1930)

Xρειάζονται πολλά, τον κόσμο για ν’ αλλάξεις:

Oργή κι επιμονή. Γνώση κι αγανάχτηση.

Γρήγορη απόφαση, στόχαση βαθιά.

Ψυχρή υπομονή, κι ατέλειωτη καρτερία.

Kατανόηση της λεπτομέρειας και κατανόηση του συνόλου.

Mονάχα η πραγματικότητα μπορεί να μας μάθει πώς

την πραγματικότητα ν’ αλλάξουμε.

ΜΠΡΕΧΤ ΜΠΕΡΤΟΛΤ : Από τους σημαντικότερους συγγραφείς του σύγχρονου θεάτρου, γερμανικής καταγωγής. Γεννήθηκε το 1898 στην πόλη Άουγκσμπουργκ της Βαυαρίας. Σπούδασε ιατρική στο Μόναχο και αρχικά εργάστηκε ως νοσοκόμος. Φοιτητής ακόμα, άρχισε να γράφει τα πρώτα του έργα και την περίοδο που εργαζόταν ως νοσοκόμος έγραψε το ποίημα, Θρύλος του νεκρού στρατιώτη και το θεατρικό Βάαλ. Με την επιστροφή του στο Μόναχο άρχισε να καθιερώνεται γράφοντας τα θεατρικά: Ο μικροαστικός γάμος, Ταμπούρλα μεσ’ τη νύχτα, Στη ζούγκλα των πόλεων. Το 1924 εγκαταλείπει το Μόναχο και πηγαίνει στο Βερολίνο. Εκεί γράφει την κωμωδία, Ο άντρας είναι άντρας και παρουσιάζει την Όπερα της πεντάρας που γνώρισε τεράστια επιτυχία. Επίσης, σημαντικά έργα του Μπρεχτ είναι: Η Αγία Ιωάννα των Σφαγείων, Η εξαίρεση κι ο κανόνας και Η Μάνα, έργο που στηρίχθηκε στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Γκόργκι. Όταν ο Χίτλερ ανέβηκε στην εξουσία ο Μπρεχτ έφυγε από τη Γερμανία και ύστερα από μιά περιπλάνηση σε διάφορες Ευρωπαϊκές χώρες εγκαταστάθηκε στην Αμερική. Η περίοδος της εξορίας υπήρξε γιά τον γερμανό συγγραφέα, η δημιουργικότερη. Έγραψε εκτός από θεατρικά, διηγήματα και ποιήματα. Το μυθιστόρημα της πεντάρας, Το βίο του Γαλιλαίου, Τη δίκη του Λούκουλου, Η Μάνα κουράγιο και τα παιδιά της, Ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν, Ο κύριος Πούντιλα κι ο υπηρέτης του Μάττι, Τα οράματα του Σιμόν Μασάρ, κ.α. Στο Βερολίνο επέστρεψε το 1948 και ίδρυσε τον θίασο «Berliner Ensemble» ο οποίος ανέβασε πολλά από τα έργα του. Τελευταίες δημουργίες του υπήρξαν η διασκευή του Σαιξπηρικού Κοριολάνου και Το συνέδριο των ασπρορουχούδων. Πέθανε το 1956 σε ηλικία 58 ετών.

Ο άγνωστος Βάρναλης

...Δύσκολο το τόλμημα να γράψεις για τον Κώστα Βάρναλη. Και γίνεται δυσκολότερο όταν θέλεις να αγγίξεις το κεντρικό ζήτημα στη μελέτη του Βαρναλικού έργου. Γιατί γράφει, πότε γράφει; Γιατί κάποια από τα ποιήματά του ενώ τα δημοσίευσε στον καιρό τους, αργότερα δεν τα συμπεριέλαβε στις συλλογές ποιημάτων που εξέδωσε;

  Μαζί µε τις απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα το βιβλίο προσφέρει στον αναγνώστη πάρα πολλά άγνωστα στοιχεία για τη ζωή και το έργο του και 19 αδημοσίευτα ποιήματα του Βάρναλη που δε συμπεριλαμβάνονται σε καμιά άλλη έκδοση. Μαζί µε αυτά: Μία αδημοσίευτη αυτοβιογραφία του. Η συμμετοχή του στο γλωσσικό ζήτημα, η σύγκρουση µε τον Ξενόπουλο, το Δελμούζο και τον Παλαμά, η κατάθεσή του στη δίκη Λουντέμη, οι παρωδίες του και ο ποιητικός «διάλογος» µε τον Καβάφη. Και, τέλος, η περίοδος της εξορίας του. Τα ποιήματα που έγραψε εκεί και οι επιστολές του.

  Το διάβασα απνευστί μέσα σε μια μέρα! Ο συγγραφέας του, Ηρακλής Κακαβάνης, συνδυάζει τον απλό και κατανοητό λόγο με την επιστημονική-φιλολογική προσέγγιση. Είναι ένα βιβλίο που μάς προσφέρει μια σύγχρονη ματιά στον ''παρεξηγημένο'' ποιητή των Μοιραίων.

ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

 Οι απόψεις του καθηγητή μου Θεόδωρου Παπαγγελή (και νυν ακαδημαϊκού) για τη διδασκαλία της ιστορίας με την αρωγή του κινηματογράφου αποτελούν έρεισμα για τον σχεδιασμό διδακτικών προτάσεων για το ''πολύπαθο'' μάθημα της Ιστορίας. Ίσως έτσι καταφέρουμε να άρουμε την προκατειλημμένη άποψη των μαθητών μας γι' αυτό.

[...] Από την άλλη μεριά, ο κινηματογράφος, αντίθετα με άλλες μορφές τέχνης, διεκδικεί μια ασυναγώνιστη μαζικότητα κατανάλωσης των προϊόντων του. Να σας πω πρόχειρα ότι την τελευταία ταινία με ρωμαϊκό θέμα, τον «Μονομάχο», την είδαν εκατομμύρια θεατές σε όλο τον κόσμο - ίσως περισσότερα από δέκα εκατομμύρια, ενώ τα ιστορικά βιβλία και άρθρα που αναφέρονται στον θεσμό των ρωμαϊκών μονομαχιών διαβάζονται συνήθως από μερικές χιλιάδες ανθρώπων, και σε μερικές περιπτώσεις μόνο από κάποιες εκατοντάδες ειδικών. Η διαφορά είναι τεράστια.

  Φυσικά, υπάρχει και ο αντίλογος - που λέει ότι οι ταινίες που προορίζονται για μαζική κατανάλωση περιέχουν ιστορικές ανακρίβειες και συχνά απλουστεύουν ή δραματοποιούν, ή ακόμη και μελοδραματοποιούν τα γεγονότα, προκειμένου να γίνουν πιο αρεστές στα γούστα του μεγάλου κοινού. Αυτό είναι αλήθεια· άλλωστε, έχω ήδη επισημάνει τέτοιες παραχαράξεις και παραποιήσεις της ιστορίας. Τι κάνουμε, λοιπόν; Απαγορεύουμε στους μαθητές να βλέπουν τις ταινίες για να μην αποκομίσουν λανθασμένες εντυπώσεις για το τι συνέβη τότε; Προσωπικά πιστεύω ότι αυτό θα ήταν μια άστοχη υπερβολή. Όσοι ενδιαφέρονται συστηματικά και επιστημονικά για την ιστορία δεν θα περιοριστούν σε αυτά που τους προσφέρουν τα κινηματογραφικά στούντιο, αλλά ταυτόχρονα μπορούν να απολαύσουν στην οθόνη τη σκηνοθετική τέχνη και τις νέες τεχνολογίες που ζωντανεύουν με ανεπανάληπτο τρόπο όψεις του αρχαίου κόσμου που παλιότερα μόνο η πιο δυνατή φαντασία μπορούσε (όσο μπορούσε) να μετατρέψει σε οπτικές εικόνες.

  Και βέβαια, να μην ξεχνάμε το πλατύ κοινό, που αμφιβάλλω αν θα σχημάτιζε ποτέ μια ιδέα για το τι ήταν οι αρχαίες αρματοδρομίες, οι μονομαχίες, ο Αντώνιος, η Κλεοπάτρα και η Ρώμη γενικότερα, αν ο κινηματογράφος δεν είχε ενδιαφερθεί γι᾽ αυτά τα θέματα. Ένας καλός σκηνοθέτης που διαθέτει ένα καλό επιτελείο ηθοποιών, υψηλή τεχνολογική υποστήριξη με τα λεγόμενα «ειδικά εφέ» και που φροντίζει να ενημερωθεί για τις ιστορικές λεπτομέρειες από ειδικούς επιστήμονες - ένας τέτοιος σκηνοθέτης μπορεί να μας διδάξει ιστορία όλους μας. Ένας ενημερωμένος, σύγχρονος και απροκατάληπτος ιστορικός, αν τον ρωτήσετε, θα σας πει ότι η διδασκαλία της ιστορίας στη σχολική αίθουσα μπορεί να συμπληρωθεί με τη διδασκαλία στη σκοτεινή αίθουσα. Πίστευα πάντα, και το πιστεύω τώρα ακόμη περισσότερο, ότι το σπουδαστήριο και το κινηματογραφικό στούντιο μπορούν και πρέπει να αλληλοσυμπληρώνονται. [...]

ΠΗΓΗ: Η Ρώμη και ο κόσμος της (Πρόγραμμα Αρχαιογνωσία και Αρχαιογλωσσία)
Ολόκληρο το βιβλίο, όπως και τα υπόλοιπα της σειράς μπορείτε να τα διαβάσετε πατώντας στον παρακάτω υπερσύνδεσμο της Πύλης της Ελληνικής Γλώσσας

 http://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/history/index.html

Σκηνή από την ταινία Quo vadis του 1951

Ο φόβος δεν είναι ρατσισμός

  Οι νιόφερτοι αντιμετωπίζονταν πάντα με επιφυλάξεις, περιέργεια, εχθρότητα. Μην πάμε μακριά. Ακόμα και στη δεκαετία του ’70, όταν ένα «άγνωστο» Ι.Χ. έφθανε στην πλατεία του χωριού, οι επιβάτες του ένιωθαν να τους διαπερνούν ματιές από τα καφενεία και μετά οι ερωτήσεις των ντόπιων έπαιρναν χαρακτήρα φιλικής ανάκρισης. Αλλά και κάθε καινούργιος ένοικος στην πολυκατοικία δεν περνάει από την κρησάρα και τα ιοβόλα σχόλια των υπολοίπων;

  Οταν ένα παιδί αλλάξει σχολείο στη μέση της χρονιάς, δεν αντιμετωπίζει τον ιδιότυπο ρατσισμό των συμμαθητών του; Είναι εντυπωσιακό πόσο σκληροί μπορεί να γίνουν οι μικροί. Λες και προπονούνται ενστικτωδώς για τα χρόνια που θα αναμετρηθούν με την αληθινή ζωή και τους άλλους. Δεν αποτελούσαν ανδροπρεπέστατη παράδοση τα καψώνια των παλαιών φαντάρων στους καινούργιους; Οι πρωτοδιοριζόμενοι υπάλληλοι δεν περνούν ένα στάδιο αυθαίρετης αξιολόγησης από τους συναδέλφους τους που βαθμολογούν τον ενδυματολογικό κώδικα, τον τρόπο συμπεριφοράς, το λεξιλόγιο και την όρεξή τους για δουλειά;

  Ο παλαιός, καλός, Λάκης Λαζόπουλος κένταγε με μαεστρία τον χαρακτήρα του μοναχικού, αδύναμου ανθρώπου, που ερχόταν αντιμέτωπος με κάθε λογής εχθρότητες. Αλλες ορατές, άλλες σφηνωμένες στο μυαλό του. Θυμάστε έναν από τους δέκα μικρούς του Μήτσους; Αυτόν που με τις πιζαμούλες του, στο φτωχικό δωμάτιο, με τοίχους νοτισμένους από ανασφάλεια, έβαζε στον εαυτό του γραπτές ασκήσεις θάρρους. Εμενε μονίμως ανεξεταστέος καθώς βαθμολογητής ήταν ο ίδιος. Στο πρόσωπο του τρεμάμενου Μήτσου, ο καθείς μας μπορούσε να διαγνώσει ό,τι του ερχόταν στο μυαλό: τον αγοραφοβικό, τον νυχτοφοβικό, τον υψοφοβικό, τον νοσοφοβικό, τον κλειστοφοβικό κ.λπ. Ο όρος ξενοφοβία δεν περιέκλειε τότε την τρέχουσα ερμηνευτική διάσταση. Ηταν βλέπετε ακόμα τα χρόνια της ευμάρειας και οι Ελληνες αντιμετώπιζαν ως βασικούς «εχθρούς» τους Ελληνες. Στην πορεία, ως απόρροια της πολυετούς ανεξέλεγκτης εισροής λαθρομεταναστών, του οικονομικού εκπεσμού και της εμπλουτισμένης εγκληματικότητας, βρήκε πεδίο δράσης και αποδοχής από μερίδα της κοινωνίας -μην το ξεχνάμε αυτό- ο λόγω τε και έργω ακροδεξιός εξτρεμισμός. Η ξενοφοβία, και μάλιστα από μέλη τής πιο σεβάσμιας ηλικιακά ομάδας, στις γειτονιές της Κυψέλης, των Πατησίων, των Σεπολίων, δεν προέκυψε από το πουθενά, αναδύθηκε από βιώματα. Και δεν θεραπεύεται με ομαδικά παραπεμπτικά σε ψυχαναλυτές ούτε ξορκίζεται με λογύδρια που απευθύνονται σε γενιές γαλβανισμένες από όσα έχουν δει τα μάτια τους.[...]

Του Κώστα Λεονταρίδη
ΠΗΓΗ: Καθημερινή

«Καληνύχτα, Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ».

 Του Τάκη Θεοδωρόπουλου, Καθημερινή, 31.5.13

Ο Χατζιδάκις μόλις είχε παραιτηθεί από τη διεύθυνση του Τρίτου Προγράμματος• αν δεν κάνω λάθος, είχε δηλώσει ότι απαγορεύει στο κρατικό ραδιόφωνο να μεταδίδει μουσική του, διότι τη μεταδίδει για να την κακοποιήσει. Το ωραίο στην υπόθεση δεν είναι η ίδια η απαγόρευση. Είναι η αιτιολογία. Θυμωμένος όπως ήταν με το  τότε κράτος, δήλωνε με τον τρόπο του ότι δεν θέλει να έχει καμία σχέση μαζί τους. Οχι μόνον δεν χρειάζεται το κρατικό ραδιόφωνο, αλλά το θεωρεί και επιβλαβές για το έργο του. Υπερβολές θα μου πείτε. Ωραίες υπερβολές ενός ανθρώπου που ήξερε να υπερασπίζεται την ευαισθησία του όχι μόνον με τη μουσική του, αλλά και με τη δημόσια παρουσία του.

  Το θυμήθηκα διαβάζοντας πως σε δημοτικό σχολείο η δασκάλα της μουσικής αντιμετώπισε την οργή γονέως αλλά και της διευθύντριας, επειδή έμαθε στα παιδιά να τραγουδούν τον «Κεμάλ». Όπως αποκαλύπτει, ο γονέας διαμαρτυρήθηκε στη διευθύντρια ότι η περί ης ο λόγος ασκεί φιλοτουρκική προπαγάνδα κι εκείνη την κάλεσε σε απολογία, αφού κατάσχεσε τις φωτοτυπίες με τους στίχους του Νίκου Γκάτσου, τις οποίες και έσκισε. Φαντάζομαι ότι αν ζούσαν και το μάθαιναν, ο μεν Γκάτσος θα αδιαφορούσε αρειμανίως, ο δε Χατζιδάκις θα προέβαινε σε δημόσια δήλωση απαγόρευσης ακρόασης της μουσικής του από τη διευθύντρια και τον γονέα λόγω περιορισμένης νοημοσύνης.

 Εν κατακλείδι: Ο «Κεμάλ» είναι ένα από τα ωραιότερα τραγούδια του Χατζιδάκι και του Γκάτσου, ο οποίος έγραψε τους στίχους πάνω στη μουσική αφού η πρώτη του εκτέλεση ήταν με λόγια στα αγγλικά στο «Reflection». Αξίζει να το ξανακούσετε, με τη φωνή του ίδιου του συνθέτη να το κλείνει με τον στίχο:

«Καληνύχτα, Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ».

Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΟΥ ΜΑΝΟΥ ΧΑΤΖΗΔΑΚΙ

ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΝΊΚΟΥ ΓΚΑΤΣΟΥ

Στης Ανατολής τα μέρη μια φορά κι ένα καιρό

Ήταν άδειο το κεμέρι, μουχλιασμένο το νερό

Στη Μοσούλη, στη Βασόρα, στην παλιά την χουρμαδιά

Πικραμένοι κλαίνε τώρα της ερήμου τα παιδιά

Κι ένας νέος από σόι και γενιά βασιλική

Αγροικάει το μοιρολόι και τραβάει κατά εκεί

Τον κοιτούν οι βεδουίνοι με ματιά λυπητερή

Κι όρκο στον Αλλάχ τους δίνει πως θ’ αλλάξουν οι καιροί

Σαν ακούσαν οι αρχόντοι του παιδιού την αφοβιά

Ξεκινάν με λύκου δόντι και με λιονταριού προβιά

Απ' τον Τίγρη στον Ευφράτη κι απ’ τη γη στον ουρανό

Κυνηγάν τον αποστάτη να τον πιάσουν ζωντανό

Πέφτουν πάνω του τα στίφη σαν ακράτητα σκυλιά

Και τον πάνε στον Χαλίφη, να του βάλει τη θηλιά

Μαύρο μέλι, μαύρο γάλα ήπιε εκείνο το πρωί

Πριν αφήσει στη κρεμάλα, τη στερνή του τη πνοή

Με δυο γέρικες καμήλες, μ’ ένα κόκκινο φαρί

Στου παράδεισου τις πύλες ο προφήτης καρτερεί

Πάνε τώρα χέρι-χέρι κι είναι γύρω συννεφιά

Μα της Δαμασκού τ’ αστέρι, τους κρατούσε συντροφιά

Σ’ ένα μήνα, σ’ ένα χρόνο, βλέπουν μπρος τους τον Αλλάχ

Που από τον ψηλό του θρόνο, λέει στον άμυαλο Σεβάχ

Νικημένο μου ξεφτέρι, δεν αλλάζουν οι καιροί

Με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί

Καληνύχτα Κεμάλ

Αυτός ο κόσμος δεν θ’ αλλάξει ποτέ

Καληνύχτα

Τρίτη 29 Μαϊου, τη δεύτερη ώρα της ημέρας, του έτους 6961 (1453).«Η Πόλις εάλω ...»

Σαν σήμερα τα στρατεύματα του σουλτάνου Μωάμεθ Β' κατέλαβαν την Πόλη μετά από πολιορκία δύο μηνών.

Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς σηματοδότησε και επίσημα το τέλος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και ουσιαστικά την αρχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, διατηρώντας την ίδια πρωτεύουσα με παράφραση του ονόματός της.
Πρόκειται για την δεύτερη Άλωση της Κωνσταντινούπολης μετά την κατάληψη της το 1204 από τους Σταυροφόρους.

Στο «Χρονικόν» του Γ. Φραντζή  περιγράφεται με ενάργεια η αποφράδα ημέρα
«Η Πόλις εάλω τη δεύτερη ώρα της ημέρας...»

«Υστερα οι εχθροί ανέβηκαν σωρηδόν στα τείχη και διασκόρπισαν τους δικούς μας. Εγκατέλειψαν τα εξωτερικά τείχη και έμπαιναν από την πύλη καταπατώντας ο ένας τον άλλον. Αυτά γίνονταν όταν σηκώθηκε φωνή και από μέσα και από έξω και από τη μεριά του λιμανιού.

Εάλω το φρούριον και τα στρατηγεία και την σημαία άνωθεν εν τοις πύργοις έστησαν (οι Τούρκοι) και αυτή η κραυγή έτρεψε τους δικούς μας σε φυγή και ζωντάνεψε τους εχθρούς μας, οι οποίοι με ενθουσιασμό και με αλαλαγμούς, χωρίς πια κανένα φόβο, ανέβαιναν όλοι τους τα τείχη...

Ετσι οι εχθροί έγιναν κύριοι της πόλης την Τρίτη 29 Μαϊου, τη δεύτερη ώρα της ημέρας, του έτους 6961 (1453). Και παραδίδονταν, τους αιχμαλώτιζαν ή τους άρπαζαν ζωντανούς.

Οσοι πιάνονταν ανθιστάμενοι, αυτοί σφάζονταν. Και η γη σε μερικά μέρη δεν φαινόταν καθόλου από τους πολλούς νεκρούς...

Μόλις έπεσε η Πόλη, ο αμηράς μπήκε μέσα ευθύς, με κάθε σπουδή, ζητούσε τον βασιλέα και δεν είχε τίποτε άλλο στον νου του παρά να μάθει αν ζει ή αν πέθανε...

ΛΑΤΙΝΙΚΑ 2013: ΟΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ

ΛΑΤΙΝΙΚΑ ante portas!

λατινικα γ΄λυκειου from Eleni Papadopoulou

γερουνδιακη ελξη from Eleni Papadopoulou

Bene merenti!

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ 2013 (ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ & ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ)

Themata arxaia katef from Eleni Papadopoulou

Η ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΟΥ ΑΔΙΔΑΚΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

      Τότε υποβάλλεται καταγγελία από κάτι μετοίκους και υπηρέτες, όχι σχετικά με το σπάσιμο των Ερμών, αλλά πως είχαν διαπραχθεί άλλοι ακρωτηριασμοί αγαλμάτων από μερικούς μεθυσμένους νέους γι' αστείο και πως είχαν παραστήσει σε σπίτια τα Ελευσίνια μυστήρια από ασεβή αναίδεια• γι' αυτά κατηγορούσαν ανάμεσα σ' άλλους και τον Αλκιβιάδη. Κ' εκείνοι που είχαν μεγαλύτερη διαμάχη με τον Αλκιβιάδη που τους στεκόταν εμπόδιο, ώστε να μην έχουνε σίγουρη την ηγεσία της δημοκρατικής μερίδας, και νομίζοντας πως αν τον έδιωχναν αυτόν θα ήταν πρώτοι στην πολιτεία, τα πήραν αυτά για επιχειρήματα και τα μεγαλοποίησαν και σήκωσαν κατακραυγή πως τόσο η παρωδία των μυστηρίων όσο και ο ακρωτηριασμός των Ερμών είχανε γίνει με τον σκοπό να καταργηθεί η δημοκρατία και καμιά απ' αυτές τις ιεροσυλίες δεν είχε διαπραχθεί χωρίς τη συμμετοχή του, αναφέροντας ως τελική απόδειξη όλη την υπόλοιπη παράνομη συμπεριφορά του και τις αντιδημοκρατικές του συνήθειες.

Με μια πρώτη και γρήγορη ματιά μπορούμε να δώσουμε και τις πρώτες απαντήσεις στις ερωτήσεις του Αδίδακτου κειμένου. Βέβαια, αναμένουμε πάντοτε τις επίσημες απαντήσεις της Κ.Ε.Γ. 

Γ2

τινά

ὓβριν

οὖσι

μάλα

ἐπαιτιῶ

ὑποληφθεῖσι

ἐξελῷεν

βοᾶν

ἔσται

πεπράχθω

Γ3α

Εμπρόθετος της Αναφοράς

Εμπρόθετος του ποιητικού αιτίου

Υποκείμενο στο ποιεῖται

Αντικείμενο στο ἐπητιῷτο

Γενική αντικειμενική στο καταλύσει

Γενική υποκειμενικη στο παρανομίαν

Γ3β

Νομίσαντες, Υ{ εἰ αὐτόν ἐξελάσειαν,} Α [ πρῶτοι ἂν εἶναι]  Πλαγιασμένος Υποθετικός λόγος, μιας και η απόδοσή του είναι το ειδικό απαρέμφατο (δυνητικό) αν είναι

Στον ευθύ λόγο θα έχουμε: εἰ αὐτόν ἐξελάσαιμεν, πρῶτοι ἂν εἶμεν : Απλή Σκέψη του λέγοντος

Τελευταία επανάληψη-δοκιμασία στα Αρχαία Ελληνικά.

...και φυσικά δεν κάνουμε επιλογές στο Διδαγμένο. Τα διαβάζουμε ΟΛΑ εξίσου καλά. Το ίδιο ισχύει και για τη Γραμματική και το Συντακτικό.

2003 arxaia g_k from Eleni Papadopoulou

Ένα εξαιρετικό άρθρο για τη στρεβλή εικόνα της εκπαίδευσης και των εκπαιδευτικών

Αναδημοσίευση από το ιστολόγιο της συναδέλφου και επιμορφώτριάς μου στο Μ.Π.Ε.  Σύλιας Ζέτα

http://siliazet.blogspot.gr/2013/05/blog-post_22.html

Κανένα πρωτοσέλιδο για την Παιδεία


Πότε γίνεται η Παιδεία πρωτοσέλιδο και θέμα στα κεντρικά δελτία ειδήσεων; Ποια εκπαιδευτικά γεγονότα θεωρούνται «είδηση» και άξια μνείας; Δεν χρειάζεται να γίνει συστηματική έρευνα για να διαπιστώσουμε ότι υπάρχουν τα εξής ευάριθμα θέματα που σταθερά, ανεξαρτήτως κρίσης, απασχολούν τα μέσα ενημέρωσης: οι πανελλαδικές εξετάσεις, ο «συντεχνιασμός» των εκπαιδευτικών κάθε βαθμίδας (από το νηπιαγωγείο ως το πανεπιστήμιο), οι πράξεις βίας μέσα στο Πανεπιστήμιο και οι δυσλειτουργίες της υποχρεωτικής εκπαίδευσης (βιβλία, κτίρια κτλ.).

Δεν θα ήθελα να συζητήσω εδώ την ανάδειξη των πανελλαδικών εξετάσεων σε μείζον ζήτημα, ανάδειξη που επιβεβαιώνει ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος: τη δόμησή του γύρω από τις εξετάσεις και την οργάνωση του λυκείου (αν όχι και του γυμνασίου) όχι αυτοτελώς αλλά με τελικό στόχο την εισαγωγή στο Πανεπιστήμιο. Θα ήθελα να επιμείνω στη συνεχή απαξίωση της εκπαίδευσης και των λειτουργών της σε μια χώρα που υπερασπίζεται τη δημόσια παιδεία μόνο ρητορικά και υποκριτικά ενώ ξοδεύει τεράστια ποσά για την παραπαιδεία. Το παράλληλο αυτό σύστημα, για το οποίο κανείς δεν διαμαρτύρεται ούτε ζητεί την κατάργησή του, έχει καταστεί «απαραίτητο» ακριβώς εξαιτίας της κεντρικότητας των πανελλαδικών, λειτουργώντας υπονομευτικά για το κύρος του λυκείου και των εκπαιδευτικών του.

Δεν αμφιβάλλει βεβαίως κανείς ότι υπάρχουν και στον εκπαιδευτικό κλάδο, όπως και σε άλλα επαγγέλματα, εκείνοι που δεν ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της θέσης, γιατί δεν θέλουν ή γιατί δεν μπορούν, που δεν έχουν τις ικανότητες να αναλάβουν τον ιδιαίτερα απαιτητικό ρόλο του δασκάλου ή που έχουν ουσιαστικά αποσυρθεί έπειτα από χρόνια απογοητεύσεων και ματαιώσεων. Είναι όμως εξαιρετικά θλιβερό ότι η εικόνα του αδιάφορου, ανίκανου και βολεμένου εκπαιδευτικού κυριαρχεί, σαν να αφορά το σύνολο των δασκάλων και των καθηγητών. Με ισχυρές δόσεις λαϊκισμού και ισοπεδωτικής απαξίωσης καταγγέλλεται στα μέσα ενημέρωσης η όποια αντίδραση σε απολύσεις, μειώσεις μισθών και περιστολή των εργασιακών δικαιωμάτων ως «συντεχνιασμός».

Μπορώ να νιώσω την απογοήτευση της νεαρής φιλολόγου που είναι πρωτοδιορισμένη με μισθό 650 ευρώ μακριά από το σπίτι της, υποχρεωμένη να πληρώνει ενοίκιο και βενζίνη για να πηγαινοέρχεται ανάμεσα σε διάφορα σχολεία για να καλύψει το ωράριο και η οποία ακούει να κατηγορείται για «βόλεμα». Πολύ περισσότερο μάλιστα εφόσον την «επίζηλη» αυτή θέση την κατέκτησε όχι με κάποιο μέσο αλλά αφού μπήκε στη σχολή της επιλογής της έπειτα από πολύ κόπο και άγχος (μέσω των πανελλαδικών εξετάσεων), αφού πήρε το πολυπόθητο πτυχίο μετά από τέσσερα-πέντε χρόνια (ενδεχομένως και με υποτροφία λόγω επιδόσεων), αφού δίδαξε επί χρόνια ως ωρομίσθια σε φροντιστήρια και ιδιαίτερα και αφού τέλος έδωσε εξετάσεις στον ΑΣΕΠ.

Μπορώ να νιώσω και την απογοήτευση του μεσήλικου εκπαιδευτικού που ήθελε πάντα να γίνει δάσκαλος (γι' αυτό επέλεξε μέσα στον ενθουσιασμό της Μεταπολίτευσης σχολές που δεν οδηγούσαν σε καριέρες και πλούτη ούτε σε «θεσούλα στο Δημόσιο» αλλά είχαν κοινωνικό πρόσημο), που αγαπά τους μαθητές του και είναι έμπνευση γι' αυτούς αλλά που έχει συνθλιβεί από ένα σύστημα ασφυκτικού συγκεντρωτικού ελέγχου το οποίο απαιτεί από εκείνον «να καλύπτει την ύλη» αφήνοντας στην άκρη τις ανάσες δημιουργικότητας και πνευματικής ελευθερίας. Οι πανελλαδικές άλλωστε δεν απαιτούν παρά μόνο αποστήθιση.

Και όμως μέσα σε αυτή τη ζοφερή ατμόσφαιρα συνεχούς απαξίωσης υπάρχουν εκείνοι που σιωπηλά, χωρίς τυμπανοκρουσίες και μακριά από τις κάμερες, επιτελούν ένα σοβαρό έργο Παιδείας. Το έργο αυτό δεν αποτιμάται σε ώρες διδασκαλίας και, επειδή είναι αξιόλογο χωρίς να προκαλεί, δεν αποκτά καμία δημοσιότητα. Περιορίζομαι να αναφέρω δύο μόνο παραδείγματα: στα μέσα Μαρτίου ο Τομέας Ιστορίας του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών οργάνωσε μια επιστημονική διημερίδα με θέμα «Ερμηνεύοντας την ιστορική εμπειρία του φασισμού στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση», όπου συνέρρευσαν εκατοντάδες εκπαιδευτικοί σε έναν διάλογο με τους πανεπιστημιακούς ιστορικούς. Βεβαίως τα φώτα της δημοσιότητας εκείνη την εποχή ήταν στραμμένα αλλού: στα «μαθήματα ιστορίας» που οργάνωναν κομματικοί εκπρόσωποι συγκεκριμένου πολιτικού χώρου χωρίς καμία επιστημονική εγκυρότητα. Η πρωτοβουλία της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών απλώς δεν έγινε γνωστή, παρ' όλο που είχε πολύ περισσότερο (και αρμοδιότερο) κοινό.

Στις αρχές Μαΐου δόθηκαν τα βραβεία του πρώτου Πανελλήνιου Μαθητικού Διαγωνισμού Ιστορικού Ντοκυμαντέρ με θέμα τη νεότερη και σύγχρονη ελληνική και ευρωπαϊκή  ιστορία, όπου μετείχαν μαθητές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (κυρίως του λυκείου αλλά και γυμνασίων και σχολείων δεύτερης ευκαιρίας). Την πρωτοβουλία είχαν αναλάβει το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα «Ιστορική Ερευνα, Διδακτική και Νέες Τεχνολογίες» του Ιονίου Πανεπιστημίου, η επιστημονική ένωση «Νέα Παιδεία» και η ΕΡΤ. Η ανταπόκριση ήταν εντυπωσιακή: υποβλήθηκαν συνολικά 174 προτάσεις από 146 σχολεία, από την περιοχή της Αττικής αλλά και από την υπόλοιπη Ελλάδα και την Κύπρο. Μαθητές μαζί με τους καθηγητές τους, ξεφεύγοντας από τις σελίδες των σχολικών εγχειριδίων, δούλεψαν ερευνητικά για να συλλέξουν οπτικό υλικό και βιβλιογραφία για ποικίλα ιστορικά θέματα, πήραν συνεντεύξεις από ιστορικούς αλλά και από μάρτυρες γεγονότων της πρόσφατης ιστορίας, χρησιμοποίησαν την κρίση και τη φαντασία τους. Οι μικρές ταινίες διάρκειας 10 λεπτών η κάθε μία είναι τα ομιλούντα τεκμήρια μιας άλλης εκπαίδευσης από αυτήν που καθημερινά προβάλλουν οι τηλεοπτικοί δέκτες, μιας εκπαίδευσης με πνοή και όραμα και με ακάματους εργάτες. Μιας εκπαίδευσης όμως που, δυστυχώς, δεν γίνεται ποτέ πρωτοσέλιδο.

Η κυρία Χριστίνα Κουλούρη είναι καθηγήτρια Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΤΟ ΒΗΜΑ  19/05/2013 05:45

ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ 2013

 Για μια ακόμη φορά επιβεβαιώνεται η άποψη ότι δεν υπάρχουν ''SOS'' θέματα για τις Πανελλαδικές κι ότι τα θέματα που τέθηκαν στις προηγούμενες  εξετάσεις μπορούν να αποτελέσουν θέματα και των φετινών εξετάσεων, όπως έγινε με τον Κρητικό του Σολωμού, θέμα της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας του 2011.

Οι ενδεικτικές απαντήσεις της Κ.Ε.Ε. στο ιστολόγιο της καλής συναδέλφου Πολίνας Μοίρα
http://fotodendro.blogspot.gr/2013/05/2013.html

Διονύσιος Σολωμός

Ο ΚΡΗΤΙΚΟΣ

5 [22.] 

 ……………………………………………………………….. 

Ἀλλά τό πλέξιμ’ ἄργουνε1

καί μοῦ τ’ ἀποκοιμοῦσε2

Ἠχός, γλυκύτατος ἠχός, ὁπού μέ προβοδοῦσε3

. 

25 ∆έν εἶναι κορασιᾶς φωνή στά δάση πού φουντώνουν, 

Καί βγαίνει τ’ ἄστρο τοῦ βραδιοῦ καί τα νερά θολώνουν, 

Καί τόν κρυφό της ἔρωτα τῆς βρύσης τραγουδάει, 

Τοῦ δέντρου καί τοῦ λουλουδιοῦ πού ἀνοίγει καί λυγάει·

∆έν εἶν’ ἀηδόνι κρητικό, πού σέρνει τή λαλιά του

30 Σέ ψηλούς βράχους κι ἄγριους ὅπ’ ἔχει τή φωλιά του, 

Κι ἀντιβουΐζει ὁλονυχτίς ἀπό πολλή γλυκάδα

Ἡ θάλασσα πολύ μακριά, πολύ μακριά ἡ πεδιάδα, 

Ὥστε πού πρόβαλε ἡ αὐγή και ἔλιωσαν τ’ ἀστέρια, 

Κι ἀκούει κι αὐτή καί πέφτουν της τά ρόδα ἀπό τά χέρια·

35 ∆έν εἶν’ φιαμπόλι4

τό γλυκό, ὁπού τ’ ἀγρίκαα μόνος

Στόν Ψηλορείτη ὅπου συχνά μ’ ἐτράβουνεν ὁ πόνος

Κι ἔβλεπα τ’ ἄστρο τ’ οὐρανοῦ μεσουρανίς νά λάμπει

Καί τοῦ γελοῦσαν τά βουνά, τά πέλαγα κι οἱ κάμποι·

Κι ἐτάραζε τά σπλάχνα μου ἐλευθεριᾶς ἐλπίδα

40 Κι ἐφώναζα: «ὦ θεϊκιά κι ὅλη αἵματα Πατρίδα!» 

Κι ἅπλωνα κλαίοντας κατ’ αὐτή τά χέρια μέ καμάρι·

Καλή ’ν’ ἡ μαύρη πέτρα της καί τό ξερό χορτάρι. 

Λαλούμενο5

, πουλί, φωνή, δέν εἶναι νά ταιριάζει, 

Ἴσως δέ σώζεται στή γῆ ἦχος πού νά τοῦ μοιάζει·

------------------------------------------ 

1. άργουνε· αργοπορούσε, καθυστερούσε, βράδυνε

2. μου τ’ αποκοιμούσε· μου το καθυστερούσε, το καθιστούσε ράθυμο, νωθρό, αργό

3. με προβοδούσε· με προέπεμπε, με συνόδευε

4. φιαμπόλι· αυτοσχέδιο πνευστό όργανο των ποιμένων (σουραύλι) 

5. λαλούμενο· μουσικό όργανο

45 ∆έν εἶναι λόγια· ἦχος λεπτός………………………… 

∆έν ἤθελε6

τόν ξαναπεῖ ὁ ἀντίλαλος κοντά του. 

Ἄν εἶν’ δέν ἤξερα κοντά, ἄν ἔρχονται ἀπό πέρα·

Σάν τοῦ Μαϊοῦ τές εὐωδιές γιομίζαν τόν ἀέρα, 

Γλυκύτατοι, ἀνεκδιήγητοι7

……………………………... 

50 Μόλις εἶν’ ἔτσι δυνατός ὁἜρωτας καί ὁ Χάρος. 

Μ’ ἄδραχνεν ὅλη τήν ψυχή, καί νά ’μπει δέν ἠμπόρει

Ὁ οὐρανός, κι ἡ θάλασσα, κι ἡ ἀκρογιαλιά, κι ἡ κόρη·

Μέ ἄδραχνε, καί μ’ ἔκανε συχνά ν’ ἀναζητήσω

Τή σάρκα μου νά χωριστῶ γιά νά τόν ἀκλουθήσω. 

55 Ἔπαψε τέλος κι ἄδειασεν ἡ φύσις κι ἡ ψυχή μου, 

Πού ἐστέναξε κι ἐγιόμισεν εὐθύς ὀχ τήν καλή μου·

Καί τέλος φθάνω στό γιαλό τήν ἀρραβωνιασμένη, 

Τήν ἀπιθώνω μέ χαρά, κι ἤτανε πεθαμένη. 

------------------------------------------ 

6. δεν ήθελε· δεν επρόκειτο, δε θα τολμούσε να

7. ανεκδιήγητοι [ενν. ήχοι]· ανεκλάλητοι, άρρητοι, εξωανθρώπινοι

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

Α1. Τρία χαρακτηριστικά του Ευρωπαϊκού Ρομαντισμού, από τον οποίο
επηρεάστηκε ο Σολωμός, είναι το μεταφυσικό στοιχείο, η αγάπη για την
πατρίδα και η εξιδανίκευση του έρωτα. Για κάθε ένα από τα παραπάνω
χαρακτηριστικά να γράψετε ένα αντίστοιχο παράδειγμα μέσα από το
κείμενο.
Μονάδες 15

Β1. Σύμφωνα με τον Π. Μάκριτζ: «Αυτό που κάνει εντύπωση (στον Σολωμό)
είναι η επιμονή του να χρησιμοποιεί εικόνες από τον κόσμο της φύσης».
Να επιβεβαιώσετε την παραπάνω άποψη με μία εικόνα από τους
στίχους 23-28 και άλλη μία από τους στίχους 35-43, παρουσιάζοντας το
περιεχόμενό της καθεμιάς (μονάδες 10) και σχολιάζοντας τη λειτουργία
της στο κείμενο (μονάδες 10).
Μονάδες 20

Β2. Στους στίχους 29-34 «Δέν εἶν’ ἀηδόνι … ἀπό τά χέρια·» να αναζητήσετε
τέσσερα διαφορετικά σχήματα λόγου (μονάδες 8) και να σχολιάσετε τη
λειτουργία τους στο κείμενο (μονάδες 12).
Μονάδες 20

Γ1. Να σχολιάσετε τους δύο τελευταίους στίχους του ποιήματος σε ένα
κείμενο 120-140 λέξεων:
Καί τέλος φθάνω στό γιαλό τήν ἀρραβωνιασμένη,
Τήν ἀπιθώνω μέ χαρά, κι ἤτανε πεθαμένη.
Μονάδες 25


Δ1. Να συγκρίνετε ως προς το περιεχόμενο το απόσπασμα από το ποίημα Ο
Κρητικός του Δ. Σολωμού με το παρακάτω απόσπασμα από τη νουβέλα
του Ν.Λαπαθιώτη Κάπου περνούσε μια φωνή, αναφέροντας (μονάδες 5)
και σχολιάζοντας (μονάδες 15) τρεις ομοιότητες και δύο διαφορές
μεταξύ των δύο κειμένων.
Μονάδες 20

Ναπολέων Λαπαθιώτης

ΚΑΠΟΥ ΠΕΡΝΟΥΣΕ ΜΙΑ ΦΩΝΗ

Αυτό το βράδυ, η Ρηνούλα δεν κοιμήθηκε. Σαν ένας πυρετός γλυκός,
της μέλωνε τα μέλη. Όλη νύχτα, μέχρι το πρωί, το αίμα της, πρώτη φορά,
της τραγουδούσε, φανερά, τόσο ζεστά τραγούδια…Κι όταν, προς τα
χαράματα, την πήρε λίγος ύπνος, είδε πως ήταν μέσα σ΄ ένα δάσος, −ένα
μεγάλο δάσος γαλανό, μ’ ένα πλήθος άγνωστα κι αλλόκοτα λουλούδια.
Περπατούσε, λέει, μέσ’ στην πρασινάδα, σκυμμένη, και με κάποια δυσκολία,
χωρίς, όμως αυτό, να συνοδεύεται κ ι απ’ τη συνηθισμένην αγωνία, που
συνοδεύει κάποιους εφιάλτες. […]Και την ίδια τη στιγμή, χωρίς ν’ αλλάξει
τίποτε, μια μελωδία σιγανή γεννήθηκε κ ι απλώθηκε, σαν ένα κόρο1
από
γνώριμες φωνές, που, μέσα τους, ξεχώριζε γλυκιά και δυνατή, την ήμερα
παθητική και πλέρια του Σωτήρη! Κι η φωνή δυνάμωνε, δυνάμωνε, και σε
λίγο σκέπασε και σκόρπισε τις άλλες, −κι έμεινε μονάχη και κυρίαρχη,
γιομίζοντας τη γη, τον ουρανό, γιομίζοντας το νου και την καρδιά της! Κι
είχ’ ένα παράπονο βαθύ, η χιμαιρική αυτή φωνή, − κ ι έμοιαζε μ’ ένα χάδι
τρυφερό, λησμονημένο, γνώριμο, κι απόκοσμο! Κι η ψυχή της έλιωνε βαθιά,
σαν το κερί, σβήνοντας σε μια γλύκα πρωτογνώριστη, σε μια σπαραχτική,
πρωτοδοκίμαστη, και σαν απεγνωσμένη, νοσταλγία! Και καθώς ήταν έτοιμη
να σβήσει, και να λιώσει, πίστεψε πως ήταν πια φτασμένη στον παράδεισο…
Κι η Ρηνούλα ξύπνησε με μιας, σα μεθυσμένη, −και κρύβοντας το
πρόσωπο μέσ’ στο προσκέφαλό της, μην τύχει και τη νιώσουν από δίπλα,
ξέσπασε σ’ ένα σιγανό παράπονο πνιγμένο…

Ν. Λαπαθιώτης, Κάπου περνούσε μια φωνή, Εκδόσεις Ερατώ, Αθήνα 2011, σ

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΤΗ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ 2013 ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ

 Μετά και την ολοκλήρωση  της εξέτασης των φυσικώς αδυνάτων υποψηφίων μπορούμε να κάνουμε τα πρώτα σχόλια για το φετινό θέμα των Πανελλαδικών Εξετάσεων. Συγκεκριμένα, το απόσπασμα από το βιβλίο του Γ. Γραμματικάκη "Ένας Αστρολάβος του Ουρανού και της Ζωής'' είναι εύληπτο και εναρμονισμένο με τα ενδιαφέροντα και τις ανησυχίες των νέων. Οι ερωτήσεις είναι απόλυτα σαφείς,  ξεκάθαρες και σύμφωνες με το πνεύμα και τις απαιτήσεις του μαθήματος. Όσον αφορά στην παραγωγή λόγου οι δύο ευδιάκριτες ερωτήσεις παραπέμπουν στο ύφος των εκθεσιότιτλων της εποχής των Δεσμών. Παρακάτω σάς δίνω τις ενδεικτικές απαντήσεις της Κ.Ε.Ε.

Οι νοηματικοί άξονες για την περίληψη

1. Ή έλλειψη σεβασμού προς τη ζωή καθιστά ανεδαφική την επικοινωνία
2. Επισημαίνεται η γοητεία των στοιχείων της φύσης
3. Ο άνθρωπος συνέβαλε στην εξέλιξη του πολιτισμού, θεοποιώντας τα υλικά αγαθά και καταστρέφοντας το περιβάλλον
4. Η αξία της ζωής έγκειται στο φυσικό περιβάλλον
5. Αν και οι σύγχρονες συνθήκες ευνοούν την επικοινωνία, η μοναξιά εντείνεται, οπότε η Παιδεία προκρίνεται ως θεραπεία
6. Ο άνθρωπος οφείλει στο μέλλον να κατακτήσει αξίες για να κατανικήσει τις σύγχρονες παθογένειες.
7. Τέλος, επισημαίνεται η ανάγκη για ανθρώπινη επικοινωνία που θα νοηματοδοτήσει τη ζωή.

Στην παραγωγή λόγου είναι απαραίτητη η πρόταξη τίτλου, εφόσον πρόκειται για άρθρο όπως επίσης και οι αναφορές στην τρέχουσα επικαιρότητα (π.χ. αναφορά σε όσα εκτυλίσσονται στις Σκουριές Χαλκιδικής), ώστε να δημιουργείται το ανάλογο επικοινωνιακό πλαίσιο. 

Η παρουσίαση των επιπτώσεων σε 4 τομείς της ζωής του ανθρώπου (Υλικό-Ηθικό-Ψυχολογικό-Οικονομικό Τομέα) και οι προτάσεις ανάλογων τρόπων αποκατάστασης της σχέσης του ανθρώπου με το φυσικό περιβάλλον εξασφαλίζουν μια ουσιαστική κι εμπεριστατωμένη επεξεργασία του θέματος.

Παρόμοιο θέμα είχαμε προτείνει φέτος τον Φλεβάρη: http://eranistria.blogspot.gr/2013/02/blog-post_7.html

Ενδοσχολική βία: Ένα θέμα επίκαιρο και για τις Πανελλαδικές Εξετάσεις

Συγ-χωρούν όλοι στο σχολείο;

         Η πρόληψη της παραβατικότητας στο σχολείο συνδέεται άρρηκτα με την εκπαιδευτική πολιτική (αρκεί να μη λειτουργεί το εκπαιδευτικό σύστημα ως αποκλειστικός θεσμός κοινωνικού ελέγχου) αλλά και με μια κοινοτική εκπαιδευτική οικολογία (που εντάσσει τη σχολική μονάδα στον κοινωνικό ιστό). Οι εν-τάσεις και οι συ-γκρούσεις μέσα στο σχολικό περιβάλλον δεν παραπέμπουν υποχρεωτικά στην «εγκληματική βία», αφού τα υφέρποντα ή και εμφανή κίνητρα συνδέονται περισσότερο με το γόητρο, το παληκαριλιρίκι, την ισχύ, την εξουσία ή ακόμα με την ανισότητα και την υποβάθμιση. Πέρα, δηλαδή, από τα όποια ατομικά χαρακτηριστικά δράστη/δραστών και θύματα/θυμάτων, το κοινωνικό, πολιτισμικό και σχολικό οικοσύστημα καθορίζει τους όρους και τους τρόπους εμφάνισης του φαινομένου. Το πέρασμα από την πειθαρχία επί των μαθητών στη διαχείριση της τάξης πρέπει να στηρίζεται στην πρόληψη, τη συμβολική διάδραση, στη δυναμική της ομάδας, στην οικολογική προσέγγιση.
         Σε κάθε περίπτωση, εάν και εφόσον το σχολείο εξακολουθεί να είναι χώρος ελεύθερης μάθησης και όχι υποχρεωτικού εγκλεισμού, εάν γνωρίζει και μπορεί να (δια)χειριστεί τα πολιτισμικά σοκ που προκαλούνται από την είσοδο διαφορετικής προέλευσης μαθητών στην τάξη, εάν δεν αντιμετωπίζει τον ατίθασο νέο ως (εσωτερικό;) εχθρό, τότε υπάρχει πεδίο για διαχείριση τον εντάσεων.
         Εντέλει το σχολείο μπορεί να προκαλέσει αλλά και να διαχειριστεί με ορθό παιδαγωγικό τρόπο τη νεανική έκρηξη βίας είτε αυτή ορίζεται ως αντιδρώσα είτε ως αυτόνομη. Η άποψη, όμως, ότι και το σχολείο «ασκεί» πρωτογενή βία (λόγω της υποχρεωτικής παρακολούθησης μαθημάτων και του ελέγχου) δεν είναι πειστική, αφού οι διαφορές στην εκδήλωση ενδοσχολικής βίας είναι σημαντικές στα διάφορα σχολεία.
         Ο θυμός μέσα στο σχολείο και έναντι όλων, συνδυάζεται και ενισχύεται από την πλήξη και την απογοήτευση, αλλά δεν αίρουν την ανάγκη του μαθητή να ανήκει σε μια ομάδα χωρίς να χάνει την ατομικότητά του. Η ενσωμάτωση στην κοινότητα ακόμα και των επιθετικών συνομηλίκων, η ατομική ή συλλογική λεκτική επιθετικότητα των μαθητών κινούνται ανάμεσα στο παιχνίδι, το χιούμορ και την προσβολή αλλά δύσκολα θα μπορούσαν να εκφράζουν ακραίες εξουσιαστικές διαθέσεις (στο ελληνικό, τουλάχιστον, πολιτισμικό πλαίσιο). Μάλλον πρόκειται για ομαδικές κοινωνικές αναπαραστάσεις ή για συμπεριφορές αναζήτησης ζωτικού χώρου (όπου ο ανταγωνισμός, η προσαρμογή, ο συμβιβασμός και η συνεργασία συνυπάρχουν).
         Οι ανομικές φασαρίες μέσα στην τάξη αποδεικνύουν το τέλος των αντοχών του μαθητή στις πιέσεις που δέχεται για να «πετύχει». Ας μην ξεχνάμε ότι το ελληνικό όνειρο επιτυχίας «που καλλιεργούν οι γονείς»,μεταλλάσσει συναισθηματικά τα νέα παιδιά που διαισθανόμενα ότι δεν μπορούν ν’ ανταποκριθούν στα υψηλά standards και στις προσδοκίες, επιδίδονται σε ανομική φασαρία και καταστροφική άρνηση και αντί-δραση. Η οποιαδήποτε ανυπακοή σε μοντέλα, αμφισβήτηση μεθόδων και διεκδίκηση άλλου μέλλοντος δεν πρέπει, όμως, να προσεγγίζεται σαν βία και να επισύρει ηθικούς πανικούς. Το πέρασμα από την ανομική φασαρίαστην τάξη στην εγκληματικότητα (και όχι απλώς στη συμβολική) βία, δεν είναι τόσο απλό ή αυτόματο.
         Πώς να διαμορφώσεις «όρους ειρηνικού σχολείου», μέσα σ’ ένα κοινωνικό πλαίσιο βίας; Οι ρίζες της βίας είναι βαθιά χωμένες στον Πολιτισμό και στην κοινωνία. Στις ανισότητες και στις αδικίες. Από την άλλη, οι ορισμοί και οι εννοιολογήσεις της (σχολικής) βίας δημιουργούν συχνά συγχύσεις. Οι αιτίες μπλέκονται με τ’ αποτελέσματα και όλα αυτά με διάφορα ιδεολογήματα. Όλα έχουν ειπωθεί και γραφτεί αλλά και τα αντίθετά τους. Όλα είναι κρίσιμα (αλλά δεν αποτρέπουν την κρίση).
          Το συχνά αδιάφορο σχολείο δεν έχει μηχανισμούς και δασκάλους προετοιμασμένους να χειριστούν δύσκολες (μέχρι και βίαιες) καταστάσεις, ενώ η γειτονιά και η τοπική κοινωνία απλώς κάθε φορά εκπλήσσονται (κρύβοντας κάτω από το χαλί την «οικολογία του φόβου και της αποτυχίας»). Κι, όμως, η ζεστή σχολική ατμόσφαιρα (της κατανόησης και της συνεννόησης) μπορεί να δημιουργεί θετικά συναισθήματα και αίσθημα ασφαλούς περιβάλλοντος και να χρησιμοποιεί την επικοινωνία ως μέσο κοινωνικής ένταξης και ψυχολογικής υποστήριξης.
         Ακόμα και οι ακραίες περιπτώσεις μαθητικής συμπεριφοράς, όπου και αν οφείλονται και σε ό,τι και αν καταλήγουν (βία, ναρκωτικά, πορνεία κλ.π), πρέπει να βρουν μέσα στο σχολείο ένα«χώρο ζωής» κι έναν «κώδικα ζωής», που θ’ ανατρέπουν τους αρνητικούς όρους (κοινωνικούς, πολιτισμικούς, οικογενειακούς) οι οποίοι ώθησαν τον νέο στα άκρα. Άλλωστε, η συγχωρητικότητα ή ικανότητα συγχώρεσης είναι συνυφασμένες με τη διαλλακτικότητα και την ενσυναίσθηση και αφορούν τις διαπροσωπικές αντιδικίες.
         Η σχολική βία παραμένει «μια βία που επερωτά», που στέλνει μηνύματα ιδίως όταν ανθεί μέσα σε «υπέρμετρα ιδιάζοντα σχολεία» κοινωνικών προβλημάτων (ανεργίας και στιγματισμού). Τα «κακά υποκείμενα-μαθητές» ζητούν –δια της βίας- επικοινωνία, δηλώνουν «παρών» με τις πράξεις-προφάσεις τους, αποσυμπιέζουν τα αισθήματα καταπίεσης (μέσω μιας προσωρινής ισορροπίας) κι ανευρίσκουν ταυτότητα (ίσως και αξίες αρρενωπότητας). Άρα, δεν χρησιμεύουν σε τίποτα οι ευχές και οι κατάρες. Χρειάζονται δύσκολες αποφάσεις. Ουδείς θα δεχτεί παθητικά «τον κοινωνικό του θάνατο».
Γιάννης Πανούσης, aixmi.gr, 24-10-2011

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

Α. Να δώσετε την περίληψη του κειμένου σε 80-100 λέξεις.                                  ΜΟΝΑΔΕΣ 25

Β1. «Εντέλει το σχολείο μπορεί να προκαλέσει αλλά και να διαχειριστεί με ορθό παιδαγωγικό τρόπο τη νεανική έκρηξη βίας». Σε μια παράγραφο 100- 120 λέξεις να παρουσιάσετε περιπτώσεις έκρηξης νεανικής βίας ακολουθώντας τη μέθοδο των παραδειγμάτων.
                                                                                                                             ΜΟΝΑΔΕΣ 12
Β2. Να παρουσιάσετε τα μέσα  πειθούς στην πρώτη παράγραφο του κειμένου. ΜΟΝΑΔΕΣ 5

Β3. Μπορούμε να ισχυριστούμε ότι το κείμενο που διαβάσατε είναι επιστημονικό άρθρο; Να θεμελιώσετε την απάντησή σας σε τέσσερα χαρακτηριστικά του.                    ΜΟΝΑΔΕΣ 8

Β4. Να σχολιαστεί ο ρόλος της παρένθεσης στην πρώτη παράγραφο του κειμένου.
                                                                                                                           ΜΟΝΑΔΕΣ 4
Β5. Να δώσετε ένα συνώνυμο και ένα αντώνυμο για καθεμία από τις λέξεις που ακολουθούν: ένταξης, ανατρέπουν, συνυφασμένες, διαλλακτικότητα, αντιδικίες, ιδιάζοντα.                                                                                                                                                
                                                                                                                            ΜΟΝΑΔΕΣ  6
Γ. Σε ομιλία σας σε εκδήλωση που διοργανώνει το σχολείο σας για την ενδοσχολική βία αναφέρεστε στα φαινόμενα που την επιβεβαιώνουν, στην ερμηνεία τους αιτιολογώντας την εμφάνισή τους , καθώς και στους τρόπους με τους οποίους μπορεί το σχολείο και η πολιτεία να συμβάλουν στην περιστολή τους . Το κείμενό σας να έχει έκταση 600 λέξεων.                                                                                  
                                                                                                                              ΜΟΝΑΔΕΣ 40

Κική Δημουλά, ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Μέσα στην τύρβη των γεγονότων και των ανυπόστατων και υποκριτικών σχολίων από τους γνωστούς-άγνωστους κήνσορες των πάντων, η Κική Δημουλά καταθέτει την άποψή της με τον δικό της  αποτελεσματικό τρόπο, μ' ένα ποίημα. Τελικά, είμαστε τόσο μόνοι κι απροστάτευτοι μέσα σ' έναν κόσμο που βουλιάζει στην ημιμάθεια, τον φαρισαϊσμό και την κατασυκοφάντηση εκείνων που έχουν το σθένος να στοχάζονται ελεύθερα και με παρρησία να εξωτερικεύουν τους στοχασμούς τους. Δικαιολογημένο, λοιπόν, το τέλμα που φτιάξαμε για μας και τα παιδιά μας. Ας μη ρίχνουμε τον λίθο του αναθέματος στους άλλους, τους ανώνυμους άλλους....

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Μόνη, ἐντελῶς μόνη,

περπατῶ στὸ δρόμο

καὶ πέφτω πάνω σὲ μεγάλα γεγονότα:

Ὁ ἥλιος σὰν ἐπειγόντως νὰ ἐκλήθη ἀπὸ τὴ Δύση

ἀφήνοντας ἡμιτελὲς τὸ δειλινό...

Σὲ λίγο ἡ νύχτα,

κρατώντας τοὺς ἀμφορεῖς τοῦ μυστηρίου,

τῶν ἰδιοτήτων της ἐπαίρετο,

ὅταν τὸ ρεμβῶδες μάτι της, τὸ φεγγάρι,

ἕνα ἀπρόδεκτο, λαθραῖο σύννεφο, πάτησε

καὶ τὴν τύφλωσε.

Τοῦ ἀτυχήματος τούτου

ἐπωφελήθηκε

κάποιος παράξενος κατάσκοπος

-τὸ μεσονύχτιο ὑποπτεύονται-

τὸ σύμπαν πυροβόλησε

καὶ τὸ ἄφησε ἀκίνητο...

Μετὰ ἀπὸ τέτοια γεγονότα,

τὸ γεγονὸς πὼς εἶμαι πάλι μόνη

παρελείφθη.